การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการศึกษาต่อเนื่องให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 ด้วยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีวิธีการเก็บข้อมูล 6 ขั้นตอนคือ 1) การเก็บรวบรวมข้อมูลและศึกษาข้อมูลพื้นฐาน2) การยกร่างรูปแบบการศึกษาต่อเนื่อง 3) การวิเคราะห์โครงร่างรูปแบบ 4) การปรับโครงร่างรูปแบบ 5) การวิเคราะห์โครงร่างรูปแบบที่ผ่านการปรับ 6) สรุปรูปแบบการศึกษาต่อเนื่องที่สอดคล้องกับพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 โดยมีกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยประกอบด้วยข้อมูลเกี่ยวกับหน่วยงานการศึกษาต่อเนื่องของมหาวิทยาลัยในประเทศ 4 แห่ง มหาวิทยาลัยในประเทศสหรัฐอเมริกา 3 แห่ง และผู้เชี่ยวชาญในประเทศไทยซึ่งเป็นผู้มีบทบาทหน้าที่ระดับบริหารหรือด้านวิชาการของหน่วยงานการศึกษาต่อเนื่องและการศึกษานอกโรงเรียน จำนวน 2 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มที่ 1 จำนวน 16 ท่านและกลุ่มที่ 2 จำนวน 9 ท่าน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างโครงร่างรูปแบบการศึกษาต่อเนื่องที่สังเคราะห์ขึ้น โครงร่างรูปแบบที่ผ่านการปรับเทปบันทึกเสียง ตัวผู้วิจัย และผู้ช่วยวิจัย โดยมีการวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานด้วยวิธีวิเคราะห์ข้อมูลแบบอุปมัย ซึ่งเป็นวิธีการตีความสร้างข้อสรุปจากข้อมูลที่เป็นรูปธรรมหรือปรากฏการณ์ที่มองเห็น วิเคราะห์ข้อมูลการสัมภาษณ์แบบเชิงลึกและการสนทนากลุ่มด้วยวิธีการวิเคราะห์ข้อมูลแบบสร้างข้อสรุปและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) โครงสร้างการดำเนินงานหน่วยงานการศึกษาต่อเนื่องควรเป็นหน่วยงานหารายได้ในรูปแบบวิสาหกิจ มีการบริหารแบบโครงการ พึ่งตนเองมีกำไรเหลือที่จะสนับสนุนโครงการบริการสังคม และผู้ด้อยโอกาส สำรวจความต้องการสังคมสม่ำเสมอใช้เทคโนโลยีช่วยเสริมระบบงาน 2) การบริการวิชาการส่งเสริมการศึกษาตลอดชีวิตแก่ประชาชนทุกกลุ่ม เน้นการมีส่วนร่วมของชุมชน มีหลักสูตรหลากหลายตอบสนองความต้องการ และความพึงพอใจของผู้ใช้บริการ ใช้เทคนิคการเรียนทางไกล และการใช้สื่อสารมวลชนขยายโอกาสพัฒนาคุณภาพ มาตรฐาน ประเมินผลที่มีการติดตามผล พัฒนาสื่อการเรียนการสอน ระดมทรัพยากรจากทุกองคาพยพในสังคม ร่วมจัดการศึกษาร่วมกับแหล่งการเรียนรู้เพื่อให้เกิดเครือข่ายการเข้าถึงความรู้อย่างไม่มีขอบเขต ตามความสนใจ ศักยภาพความพร้อม และโอกาสของแต่ละบุคคลเพื่อก่อให้เกิดสังคมแห่งการเรียนรู้