การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อคัดเลือกหายีสต์ที่มีประสิทธิภาพสูงในการกำจัดสีน้ำกากส่าที่คัดเลือกได้และทำการจำแนกชนิดของยีสต์ที่คัดเลือกได้ได้ดำเนินการแยกยีสต์จากแหล่งต่าง ๆ ได้แก่ ดินและน้ำที่มีกิจกรรมเกี่ยวกับน้ำกากส่าผลไม้ ดอกไม้ และในอากาศ ได้ยีสต์ทั้งสิ้น 87 สายพันธุ์ นำมาทดสอบแปรผันปริมาณคาร์บอน ไนโตรเจน และค่าความเป็นกรด-ด่างในอาหารเลี้ยงเชื้อผสมน้ำกากส่าสังเคราะห์พบว่ายีสต์สายพันธุ์ YM50 มีประสิทธิภาพสูงสุดโดยสามารถกำจัดสีน้ำกากส่าสังเคราะห์ในอาหารเลี้ยงเชื้อที่ผสมน้ำกากส่าสังเคราะห์ได้ 34.83 เปอร์เซ็นต์ที่ปริมาณกลูโคส0.5 เปอร์เซ็นต์ เปปโตน 0 เปอร์เซ็นต์ และค่าความเป็นกรด-ด่างเท่ากับ 3.5 และสามารถลดความเข้มสีของน้ำกากส่าจากโรงงานสุราที่ผ่านการฆ่าเชื้อและไม่ผ่านการฆ่าเชื้อได้ 6.94 เปอร์เซ็นต์ในวันที่ 20 และ 13.59 เปอร์เซ็นต์ในวันที่ 15 ตามลำดับ เมื่อนำน้ำกากส่าจากโรงงานสุรามาทำการปรับสภาวะให้เหมาะสม พบว่า YM50 สามารถลดความเข้มสีของน้ำกากส่าปรับสภาพจากโรงงานสุราที่ผ่านการฆ่าเชื้อและไม่ผ่านการฆ่าเชื้อได้32.20 เปอร์เซ็นต์ในวันที่ 5 และ 23.16 เปอร์เซ็นต์ ในวันที่ 1 ตามลำดับ เมื่อนำไปทดสอบการเจริญบนอาหารแข็ง อารหารเหลว เพื่อศึกษาลักษณะ รูปร่าง ขนาด สี ของเซลล์และโคโลนี ด้วยกล้องจุลทรรศน์และกล้องจุลทรรศน์อิเล็คตรอน พบว่า เมื่อเลี้ยง YM50บนอาหารแข็ง จะได้เซลล์มีรูปทรงคล้ายไข่ หรือทรงรี ขนาดเท่า ๆ กัน อยู่รวมกันเป็นกลุ่มมีการสืบพันธุ์โดยการแตกหน่อ (budding) รอบขั้วของเซลล์ โดยที่หน่อใหม่นั้นจะติดอยู่กับหน่อเดิม และไม่พบเซลล์สืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ แต่เมื่อเลี้ยงเชื้อ YM50 บนอาหารเหลวจะได้เซลล์ของ YM50 ออกมาลักษณะเป็นท่อนยาว เรียงต่อกันลักษณะคล้ายเส้นใยเทียม(pseudomycelium) เห็นได้อย่างชัดเจน นอกจากนี้ เซลล์ยังมีความยาวมากกว่าเซลล์ที่เจริญบนอาหารแข็ง YM (YMPDA) นอกจากนี้เมื่อทำการเปรียบเทียบสีของไซโตพลาสซึมระหว่าง YM50 ที่เจริญในอาหารเลี้ยงเชื้อเหลวที่ผสมน้ำกากส่าและไม่ผสมนั้น พบว่าสีของไซโตพลาสซึมในเซลล์ที่เลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อที่ผสมน้ำกากส่านั้นเข้มกว่าเซลล์ที่เลี้ยงในอาหารปกติ เมื่อทดสอบการใช้คาร์บอนชนิดต่าง ๆ เพื่อจัดจำแนกชนิด พบว่ายีสต์ที่คัดเลือกได้อยู่ในกลุ่มของ ~iCandida~i sp.