การศึกษาธรณีแปรสัณฐานยุคใหม่ของส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของรอยเลื่อนแพร่ บริเวณแอ่งแพร่ ภาคเหนือของประเทศไทยประกอบด้วยจุดประสงค์หลักสี่ข้อได้แก่ 1) เพื่อบ่งบอกหลักฐานที่มีความสัมพันธ์กับการเลื่อนตัวของส่วนรอยเลื่อนตะวันออกเฉียงใต้ของระบบรอยเลื่อนแพร่ 2) เพื่อวิเคราะห์ทิศทางของแรงภายในโลกที่กระทำต่อพื้นที่ศึกษาและพื้นที่ข้างเคียง3) เพื่อหาอายุตะกอนที่สัมพันธ์กับรอยเลื่อนและลำดับเหตุการณ์การเลื่อนตัวของส่วนรอยเลื่อนดังกล่าว 4) เพื่อจำแนกลำดับการมีพลังของส่วนรอยเลื่อน ขั้นตอนการศึกษาประกอบด้วยหกขั้นตอนได้แก่ 1) ขั้นตอนการวางแผนงานและเตรียมข้อมูลพื้นฐาน 2) ขั้นตอนการออกสำรวจภาคสนามเบื้องต้น 3) ขั้นตอนการแปลข้อมูลภาพถ่ายทางอากาศและภาพจากดาวเทียม4) ขั้นตอนการออกภาคสนามเพื่อเก็บข้อมูลรายละเอียด 5) ขั้นตอนการปฏิบัติการหาอายุโดยวิธีการเปล่งแสงความร้อน 6) ขั้นตอนการโต้แย้งหาเหตุผลและสรุปผล ส่วนรอยเลื่อนตะวันออกเฉียงใต้ของระบบรอยเลื่อนแพร่เป็นรอยเลื่อนที่มีศักยภาพการเลื่อนตัวปรากฏตรงบริเวณขอบด้านตะวันออกเฉียงใต้ของแอ่งแพร่ มีความยาวประมาณ 20 กม.มีการวางตัวอยู่ในแนวตะวันออกเฉียงเหนือค่อนไปทางเหนือ รอยเลื่อนหลักวางตัวอยู่ระหว่างแอ่งและแนวเทือกเขามีทิศทางเอียงเทไปทางทิศตะวันตก พบรอยเลื่อนรองวางตัวค่อนข้างขนานไปกับรอยเลื่อนหลักตัดผ่านชั้นตะกอนตะพักขั้นสูงและมีทิศทางการเอียงเทไปทางทิศตะวันออกตรงข้ามกับทิศทางการเอียงเทของรอยเลื่อนหลัก หลักฐานการแปรสัณฐานตามแนวส่วนรอยเลื่อนซึ่งได้แก่ สันปิดกั้น ผาสามเหลี่ยม และลำธารเลื่อนหักมุม ประกอบกับข้อมูลรอยเลื่อนรองในภาคสนาม ข้อมูลการหาอายุตะกอนและข้อมูลการศึกษากลไกแผ่นดินไหว พบว่าส่วนรอยเลื่อนนี้มีการเลื่อนตัวแบบซ้ายเข้าประกอบกับแบบปกติด้วยอัตราการเลื่อนตัวสูงสุด 0.06 มม/ปี ข้อมูลเหล่านี้สอดคล้องกับข้อมูลการศึกษาทิศทางของแรงภายในโลกที่กระทำต่อพื้นที่นี้และใกล้เคียงในสมัยปัจจุบันซึ่งบ่งบอกว่า แรงบีบอัดอยู่ในทิศทางประมาณเหนือ-ใต้ ส่วนแรงดึงออกอยู่ในทิศทางออก-ตก การศึกษาแผ่นดินไหวในอดีตพบว่าพื้นที่ศึกษาเคยเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ (ประมาณMw 7) สองครั้ง ครั้งแรกเกิดขึ้นระหว่าง 0.9-1.1 ล้านปีที่ผ่านมา และครั้งที่สองเกิดระหว่าง0.05-0.17 ล้านปีที่ผ่านมา ค่าคาดคะเนคาบการเกิดซ้ำของแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ในพื้นที่ศึกษาอยู่ในช่วงประมาณ 0.9 ล้านปี อย่างไรก็ตามในแอ่งแพร่และพื้นที่ใกล้เคียงมีการตรวจพบแผ่นดินไหวขนาดเล็กเกิดขึ้นอยู่สม่ำเสมอตลอดปีซึ่งบ่งบอกถึงการตื่นตัวทางธรณีแปรสัณฐานในพื้นที่ได้เป็นอย่างดี