เครื่องพลาสมาโฟกัสถูกใช้ในการทดลองวิทยาศาสตร์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 และเป็นเครื่องมือที่เหมาะสมในการศึกษาทางด้านพลศาสตร์และอุณหพลศาสตร์ของพลาสมาและยังสามารถเป็นแหล่งกำเนิดพลาสมาต่าง ๆ รวมทั้งแหล่งกำเนิดเอกซเรย์ต่อเนื่องใช้ศึกษาปฏิกิริยาฟิวชั่น พลาสมาโฟกัสเป็นเครื่องที่สร้างและเร่งพลาสมาไปตามแนวแกนแซด(Z) ด้วยแรงลอเรนท์ เครื่องสามารถผลิตพลาสมา ที่มีความหนาแน่นสูง (n > 10('19)ต่อลูกบาศก์เซนติเมตร) อุณหภูมิสูง มีช่วงระยะชีวิตสั้นกว่า 100 นาโนวินาทีเมื่อเกิดการโฟกัส การเกิดโฟกัสนี้สามารถนำไปเป็นแหล่งกำเนิดนิวตรอน เอกซ์เรย์ลำไอออนลำอิเลกตรอน และกระแสพลาสมาได้ ในงานวิจัยนี้พลาสมาโฟกัสขนาด 3 กิโลจูล ถูกสร้างขึ้นและดัดแปรเพื่อสร้างลำไอออน และกระแสพลาสมาที่มีความแน่นอน เพื่อใช้ในการปรับภาพผิวและเคลือบผิววัสดุสมบัติของพลาสมาที่เกิดจากพลาสมาโฟกัสถูกศึกษา โดยใช้เครื่องมือวัดต่าง ๆ เช่นหัววัดความต่างศักย์สูง โรโกวิสกี้คอยร์ หัววัดสนามแม่เหล็ก และหัววัดค่ากระแสไฟฟ้าถูกใช้ในการตรวจสอบลักษณะของพลาสมา ผลการวัดครั้งนี้ได้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับการจำลองเชิงตัวเลข พบว่ากระแสที่ถูกถ่ายเทของพลาสมามีค่า 136.77 กิโลแอมป์ และความเร็วของแผ่นพลาสมาสามารถสูงถึง 6 ซม.ต่อไมโครวินาที ภายใต้แรงดัน 0.5 mbar ความเร็วเฉลี่ยของกระแสพลาสมามีค่าประมาณ 0.6 ซม.ต่อไมโครวินาที ตามผลที่ได้และรายงานในสิ่งตีพิมพ์ วิธีการดัดแปรหลากหลายแบบได้มีการทดลองอย่างละเอียดเพื่อศึกษาปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นกับพลาสมาไนโตรเจนและพลาสมาอาร์กอนที่เกิดขึ้นกับวัสดุ เช่น แก้ว ไทเทเนียมอลูมิเนียม และเหล็ก ซึ่งการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอาจเป็นไปได้จากความร้อน และการทำลายที่เกิดขึ้นจากกระแสพลาสมา หรือ ไอออน