วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการกระจายตัวของกลุ่มรถบนช่วงถนน ปัจจัยที่มีผลต่อการกระจายตัวของกลุ่มรถ รวมถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นจากความผันแปรของค่าการกระจายตัวต่อดัชนีบ่งชี้สภาพการจราจร(Performance Index) การดำเนินการศึกษารูปแบบการกระจายตัวของกลุ่มรถบนช่วงถนนได้ทำการวิเคราะห์ออกเป็นสองส่วน คือ การกระจายตัวของปริมาณการจราจร และการกระจายตัวของเวลาที่ใช้ในการเดินทาง โดยรวบรวมข้อมูลการจราจรบนถนนแจ้งวัฒนะ และถนนนราธิวาสราชนครินทร์ซึ่งเป็นถนนสายหลักในเมืองจากตำแหน่งเส้นหยุดถึงช่วงระยะทาง 1,400 เมตร ผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าแบบจำลอง Robertson และรูปแบบการกระจายตัว Transformed Normal เป็นวิธีการที่ให้ผลคาดการณ์ลักษณะการกระจายตัวของปริมาณการจราจร และเวลาที่ใช้ในการเดินทางได้ถูกต้องมากที่สุดตามลำดับ ค่าการกระจายตัว (K) เฉลี่ยของกลุ่มรถบนช่วงถนนแจ้งวัฒนะและถนนนราธิวาสราชนครินทร์มีค่าเท่ากับ 0.242 และ 0.167 การศึกษาพบว่าค่าการกระจายตัวมีผลจากปัจจัยการจราจรซึ่งประกอบไปด้วยตัวแปรของรอบเวลาสัญญาณไฟ ปริมาณการจราจร จำนวนรถจักรยานยนต์เปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนช่องทางเดินรถและกิจกรรมที่เกิดขึ้นทั้งหมดบนช่วงถนน นอกจากนี้ยังพบว่าความผันแปรของค่ากระจายตัวมีรูปแบบความสัมพันธ์เชิงเส้นกับดัชนีบ่งชี้สภาพการจราจรด้วย