การศึกษาการใช้สารละลายเอทานอลและกระบวนการกรองเพื่อกำจัดโปรตีนออกจากผงเนื้อในเมล็ดมะขาม โดยศึกษาองค์ประกอบและขนาดอนุภาคของผงเนื้อในเมล็ดมะขามซึ่งเป็นวัตถุดิบในการทดลองพบว่ามีปริมาณโพลีแซคคาไรด์ โปรตีนและไขมันร้อยละ 68.213, 19,505และ 8.687 โดยน้ำหนัก ตามลำดับ ขนาดอนุภาคเฉลี่ย 39.83ไมโครเมตร (ในสารละลายเอทานอลความเข้มข้นร้อยละ 95 โดยปริมาตร)และจากการถ่ายภาพด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (SEM)ยังพบว่าอนุภาคโปรตีนเกาะติดกัอนุภาค โพลีแซคคาไรด์ จึงทำการแยกอนุภาคโปรตีนออกจากอนุภาคโพลีแอคคาไรด์ของผงเนื้อในเมล็ดมะขามในสารละลายเอทานอลโดยใช้คลื่นเหนือเสียง พบว่าก่อนใช้คลื่นเหนือเสียงอนุภาคโปรตีนจะเกาะติดกับอนุภาคโพลีแซคคาไรด์โดยมีขนาดอนุภาคเฉลี่ย39.67 ไมโครเมตร (ในสารละลายเอทานอลความเข้มข้นร้อยละ 50โดยน้ำหนัก) แต่เมื่อใช้คลื่นเหนือเสียงอนุภาคโปรตีนและอนุภาคโพลีแซคคาไรด์จะกระจายตัวเป็นอนุภาคเดี่ยว ๆ โดยมีขนาดอนุภาคเฉลี่ย30.15 ไมโครเมตร ศึกษาภาวะการแยกอนุภาคโปรตีนออกจากอนุภาคโพลีแซคคาไรด์โดยทำการศึกษาที่ความเข้มข้นข อง ผงเนื้อในเมล็ดมะขาม 20 40 และ 60กรัมต่อลิตร เวลาในการผ่านคลื่นเหนือเสียง 30 60 และ 180 วินาทีความเข้มข้นของสารละลายเอทานอลร้อยละ 30 50 และ 60 โดยน้ำหนักพบว่าที่ความเข้มข้นของสารละลาย เอทานอลร้อยละ 30 และ 60 โดยน้ำหนักจะมีขนาดอนุภาคโดยเฉลี่ยใหญ่ ทำให้รอยละการแยกโปรตีนโดย การกรองต่ำเนื่องจากที่ความเข้มข้นของสารละลายเอทานอลร้อยละ 30 โดยน้ำหนักอนุภาคจะบวมเพราะมีน้ำปริมาณมากเป็นองค์ประกอบในสารละลายเอทานอลที่ความเข้มข้นของสารละลายเอทานอลร้อยละ 60 โดยน้ำหนัก พบว่าอนุภาคโปรตีนยังคงเกาะติดกับอนุภาคโพลีแซคคาไรด์ ส่วนผลของเวลาในการผ่านคลื่นเหนือเสียงต่อการแยกโปรตีนพบว่าที่เวลา 30 วินาทีจะมีร้อยละการแยกโปรตีนต่ำกว่าที่ 60 และ 180 วินาที โดยร้อยละการแยกที่ 60 และ 180 วินาทีจะมีค่าไม่แตกต่างกัน ดังนั้นภาวะที่เหมาะสมสำหรับการแยกอนุภาคโปรตีนออกจากอนุภาคโพลีแซคคาไรด์คือที่ ความเข้มข้นของผงเนื้อในเมล็ดมะขาม20 กรัมต่อลิตร เวลาในการผ่านคลื่นเหนือเสียง 60 วินาที และความเข้มข้นของสารละลายเอทานอลร้อยละ 50 โดย น้ำหนักจะให้ร้อยละการแยกโปรตีนเท่ากับ 92.203 และร้อยละการสูญเสียโพลีแซคคาไรด์เท่ากับ 68.512โดยที่ร้อยละการแยกโปรตีนจะลดลงเมื่อความเข้มข้นของผงเนื้อในเมล็ดมะขามเพิ่มขึ้น นำภาวะที่เหมาะสมสำหรับการแยกอนุภาคโปรตีนออกจากอนุภาคโพลีแซคคาไรด์มาใช้ในการศึกษาการกรองเพื่อกำจัดอนุภาคโปรตีนออกจกาอนุภาคโพลีแซคคาไรด์ในถังกวนทำการศึกษาการกวน 4 ชนิดคือ ไม่ทำการกวนกวนด้วยใบกวนกวนด้วยใบกวาดและกวาดผิวหน้าตัวกรองด้วยใบกวาด พบว่าการกวาดผิวหน้า ตัวกรองด้วยใบกวาดจะให้ฟลักซ์สูงโกยร้อยละการกำจัดโปรตีนและร้อยละการสูญเสียโพลีแซคคาไรด์เท่ากับ 52.611 และ 28.697ตามลำดับซึ่งมีค่าสูงกว่าการกวน 3 ชนิดแรก เมื่อศึกษาผลของความเข้มข้นของผงเนื้อ ในเมล็ดมะขามต่อการกำจัดโปรตีนและฟลักซ์ของการกรองโดยกวาดผิวหน้าตัวกรองด้วยใบกราด พบว่า เมื่อความเข้มข้นสูงขึ้นร้อยละการกำจัดโปรตีนร้อยละการสูญเสียแซคคาไรด์และฟลักซ์ของการกรองจะลดลง สุดท้ายจะเป็นการนำภาวะการดำเนินงานที่เหมาะสมสำหรับการแยกอนุภาคโปรตีนออกจากอนุภาคโพลีแซคคาไรด์มาใช้กับการกรองโดยกวาดฟิวหน้าตัวกรองด้วยใบกวาด พบว่าร้อยละการกำจัดโปรตีนและร้อ ยละการสูญเสียโพลีแซคคาไรด์เท่ากับ 81.216 และ 70.995 ตามลำดับ โพลีแซคคาไรด์ของเมล็ดมะขามซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการทดลองมีปริมาณโพลีแซคคาไรด์โปรตีนและไขมันร้อยละ 93.616 4.844 และ 1.540 โดยน้ำหนัก ตามลำดับ