การศึกษาประสิทธิภาพการดูดดึงสารหนูจากดินของหญ้าแฝก 2 ชนิด คือแฝกหอม~iVetiveria zizanioides~i (Linn.) Nash กลุ่มพันธุ์สุราษฎร์ธานี และแฝกดอน~iVetiveria nemoralis~i (Balansa) A. Camus กลุ่มพั นธุ์ประจวบคีรีขันธ์ในกระถางทดลองที่ใส่สารประกอบ Na2HasO4(7H2O ลงในดินที่ระดับความเข้มข้น0 50 75 100 125 และ 150 มิลลิกรัมสารหนู/กิโลกรัมดินน้ำหนักแห้งทำการทดลองที่ระยะเวลา 15 30 45 60 75 และ 90 วัน จากการศึกษาการเจริญเติบโตโดยนับจำนวนต้นต่อกอ วัดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกอ ความสูงและชั่งน้ำหนัก พบว่าหญ้าแฝกกลุ่มพันธุ์สุราษฎร์ธานีมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกอ และจำนวนต้นต่อกอมากกว่า ในขณะที่กลุ่มพันธุ์ประจวบคีรีขันธ์มีความสูงและน้ำหนักแห้งมากกว่า และหญ้าแฝกมีอัตราการอยู่รอดร้อยละ 100ของหญ้า แฝกที่ปลูกทั้งหมด โดยการเจริญเติบโตของหญ้าแฝกในกระถางควบคุมซึ่งไม่ได้ใส่สารหนูลงในดิน เมื่อเปรียบเทียบกับกระถางทดลองที่มีการใส่สารหนูลงในดินที่ระดับต่าง ๆ ไม่มีความแตกต่างกันในทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่น 95 เปอร์เซ็นต์ (P>0.05) ทั้ง 2 กลุ่มพันธุ์ นอกจากนี้ในการศึกษาการสะสมสารหนูในส่วนใบและส่วนรากของหญ้าแฝกพบว่าหญ้าแฝกทั้ง 2 กลุ่มพันธุ์สะสมสารหนูไว้ในส่วนรากมากกว่าส่วนใบกับลำต้นโดยกลุ่มพันธุ์สุราษฎร์ธานีสะสมในปริมาณที่มากกว่า และจากการศึกษาประสิทธิภาพการดูดดึงสารหนูโดยคิดเป็นร้อยละเทียบกับปริมาณสารหนูที่ใส่ลงในดิน พบว่ามีค่าเพิ่มขึ้นตามระยะเวลาการปลูกที่นานขึ้นทั้ง 2 กลุ่มพันธุ์โดยกลุ่มพันธุ์สุราษฎร์ธานีมีค่าประสิทธิภาพสูงสุดที่ระยะเวลา 90 วันในกระถางที่มีระดับความเข้มข้นของสารหนูในดิน 75 มิลลิกรัมสารหนู/กิโลกรัมดินน้ำหนักแห้งเท่ากับร้อยละ 0.0488 ของปริมาณสารหนูทั้งหมดในดินในขณะที่กลุ่มพันธุ์ประจวบคีรีขันธ์มีค่าสูงสุดที่ระยะเวลา 90 วันในกระถางที่มีระดับความเข้มข้นของสารหนูในดิน 125 มิลลิกรัมสารหนู/กิโลกรัมดินน้ำหนักแห้ง เท่ากับร้อยละ 0.0398 ของปริมาณสารหนูทั้งหมดในดิน