~u~bวัตถุประสงค์~u~b ศึกษาถึงความชุกของภาวะการขาดไทอะมีนในผู้ป่วยไทยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวที่เข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ~u~bวิธีการวิจัย~u~b ผู้ป่วย ที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวที่เข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โดยไม่จำกัดว่า ภาวะหัวใจล้มเหลวดังกล่าวเกิดจากสาเหตุใดจะได้รับการเจาะเลือดเพื่อคำนวณหาระดับ TPPE (Thiamin-pyrophospate Effect) และ ETK AC (Activation Coefficient ofErythrocyte Transketolase Activity) เพื่อนำมาคำนวณหาความชุกของภาวะการขาดไทอะมีนในกลุ่มผู้ป่วยดังกล่าว นอกจากนี้ยังนำมาคำนวณหาค่าความเสี่ยงของลักษณะต่าง ๆ ทางคลีนิคต่อภาวะการขาดไทอะมีน ~u~bผลการวิจัย~u~b จากผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวชาวไทย 99 คน พบเพียงร้อยละ15.2 (15 ใน 99 คน) ที่มีภาวะการขาดไทอะมีน โดยร้อยละ 7.1 (7 ใน 99 คน)มีภาวะขาดไทอะมีนเล็กน้อย และร้อยละ 8.1 (8 ใน 99 คน) มีภาวะการขาดไทอะมีนชัดเจน (ปานกลาง ถึงรุนแรง) เป็นไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของภาวะการขาดไทอะมีน ระหว่าง เพศ อายุ และ ประวัติการใช้ยาขับปัสสาวะ ความเสี่ยงของภาวะการขาดไทอะมีน ในผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวชาวไทยคือ ประวัติการดื่มสุรา (P = 0.001) และเศรษฐานะที่ต่ำ (P = 0.01) ~u~bสรุป~u~b ความชุกของการขาดไทอะมีนในผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวชาวไทยเป็นร้อยละ 15.2 โดยปัจจัยเสี่ยง ได้แก่ การดื่มสุรา และเศรษฐานะที่ต่ำ