งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อตรึงไซโคลเดกซ์ทรินไกลโคซิลทรานสเฟอเรส(CGTase) จาก ~iPaenibacillus~i sp. A11 และศึกษาการนำเอนไซม์ตรึงไปใช้ในการผลิต2-O-(+,a)-blucopyranosyl- L-ascorbic acid (AA-2G) เมื่อทดลองตรึงเอนไซม์ด้วยวิธีโควาเลนท์บนวัสดุหลายชนิด ได้แก่ อะลูมินา ซิลิกา คาร์บอน และไคโตแซน โดยใช้กลูทารัลดีไฮด์เป็นตัวเชื่อม พบว่าเอนไซม์ที่ถูกตรึงบนอะลูมินามีแอคติวิตีสูงสุดเมื่อศึกษาหาภาวะที่เหมาะสมในการตรึงรูป CGTase บนอะลูมินา โดยศึกษาตัวแปรต่าง ๆที่มีผลต่อการตรึงรูปเอนไซม์ เช่น ความเข้มข้นของตัวกระตุ้น สัดส่วนของเอนไซม์ต่อตัวค้ำ และเวลาที่ใช้ในการบ่มเอนไซม์ พบว่าต้องกระตุ้นตัวค้ำด้วยสารละลายอะมิโนโพรพิลไตรเอทอกซีไซเลนเข้มข้น 2 เปอร์เซ็นต์, กลูทารัลดีไฮด์เข้มข้น 1 เปอร์เซ็นต์ และตรึงเอนไซม์ที่อุณหภูมิ 4(+,ฐ)ซ เป็นเวลา 6 ชั่วโมง โดยเมื่อใช้เอนไซม์ 14 ยูนิตต่ออะลูมินา 1 กรัม จะตรึงเอนไซม์ได้ 4.36 ยูนิต คิดเป็น 31.2 เปอร์เซ็นต์ของแอคติวิตีเอนไซม์ตั้งต้น เมื่อเปรียบเทียบคุณสมบัติของเอนไซม์ตรึงและเอนไซม์อิสระ พบว่าเอนไซม์ตรึงมีค่า pH ที่เหมาะสมต่อการเร่งปฏิกิริยาเท่ากับ 7.0 ขณะที่เอนไซม์อิสระสามารถทำงานได้ดีที่ pH เท่ากับ 6.0 อุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการเร่งปฏิกิริยาของเอนไซม์ทั้งสองเท่ากับ 60(+,ฐ)ซ และเอนไซม์ทั้งสองภาวะมีความเสถียรต่อ pH อยู่ในช่วง5.0 ถึง 9.0 แต่เอนไซม์ตรึงจะมีความเสถียรต่ออุณหภูมิสูงกว่าเอนไซม์อิสระเล็กน้อยจากการศึกษาทางจลนพลศาสตร์ของเอนไซม์ พบว่า K(,m) ของเอนไซม์ตรึงเป็น5.62(+,ฑ)0.20 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตรแป้ง และเอนไซม์อิสระเป็น 0.59(+,ฑ)0.25 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตรแป้ง ส่วนค่า V(,max) ของเอนไซม์อิสระเทียบกับเอนไซม์ตรึงเป็น9.69(+,ฑ)0.38 หน่วยต่อมิลลิกรัมโปรตีน และ 5.82(+,ฑ)0.13 หน่วยต่อมิลลิกรัมโปรตีนตามลำดับ และเมื่อเก็บเอนไซม์ทั้งสองที่ 4(+,ฐ)ซ และ 25(+,ฐ)ซ เป็นเวลา 2 เดือนพบว่าเอนไซม์ตรึงมีความเสถียรมากกว่าเอนไซม์อิสระ ภาวะที่เหมาะสมในการผลิตแอสคอร์บิคแอซิด-2-กลูโคไซด์ (AA-2G) แบบไม่ต่อเนื่องของเอนไซม์ตรึง คือ การบ่มเอนไซม์ตรึงในอัตราส่วน 350 ยูนิตต่อกรัมเบต้าไซโคลเดกซ์ทริน กับเบต้าไซโคลเดกซ์ทรินเข้มข้น 4% แอสคอร์บิคแอซิดเข้มข้น 2% ในสารละลาย pH 5.0 เป็นเวลา 24 ชั่วโมงที่อุณหภูมิ 40(+,ฐ)ซ ภายใต้ภาวะนี้เอนไซม์ตรึงสามารถผลิต AA-2G ได้ 2.92% และมีแอคติวิตีคงเหลือ 74.4% ภายหลังการใช้งาน 3 ครั้ง