ปัจจัยทางสภาพแวดล้อมเป็นจุดเริ่มต้นในการออกแบบสถาปัตยกรรมที่สามารถนำความเย็นจากภายนอกอาคารมาใช้ประโยชน์ให้ภายในอาคารเข้าใกล้เขตสบายมากที่สุด การศึกษาถึงสภาพภูมิอากาศ และสภาพบริเวณที่ตั้ง เพื่อหาตัวแปรสำคัญทางสภาพแวดล้อม และการเปรียบเทียบถึงความแตกต่างของสภาพแวดล้อมที่มีผลกระทบต่อเขตสบายของโบสถ์ไทยจะนำมาซึ่งการประยุกต์หรือปรับปรุงสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อไป การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลองร่วมกับการวิจัยเชิงสำรวจโดยตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัยเป็นการ เลือกกลุ่มตัวอย่างตามวัตถุประสงค์ คือเลือกจากวัดในกรุงเทพมหานครที่ก่อสร้างในสมัยรัตนโกสินทร์ โดยมีความแตกต่างทางสภาพแวดล้อมภายนอกโบสถ์ในเขตพุทธาวาส จำนวน 3 วัดได้แก่ วัดราชาธิวาสวิหาร ซึ่งมีภูมิสถาปัตยกรรมที่มีพื้นผิวอ่อน และความหนาแน่นของต้นไม้ระดับสูงในปริมาณปานกลาง และวัดราษฎร์บูรณะที่ไม่มีภูมิสถาปัตยกรรมที่มีพื้นผิวอ่อนวิธีการวิจัยทำโดยการวิเคราะห์ปัจจัยต่าง ๆ ของอุณหภูมิ อากาศ ความชื้นสัมพัทธ์ พื้นที่ให้ร่มเงาอุณหภูมิผิวของภูมิสถาปัตยกรรมที่มีพื้นผิวอ่อนและภูมิสถาปัตยกรรมที่มีพื้นผิวแข็ง ในบริเวณภายในและภายนอกโบสถ์แต่ละแห่งรวมทั้งการวิเคราะห์เปรียบเทียบถึงผลกระทบต่อ เขตสบายของโบสถ์ไทยทั้ง 3 แห่งในวันเวลาเดียวกัน ผลการวิจัยพบว่าร่มเงาจากต้นไม้ระดับสูงที่อยู่รอบโบสถ์ไทยจะทำให้บริเวณภายในและภายนอกโบสถ์เข้าสู่เขตสบายในเชิงอุณหภูมิได้อีกทั้งภูมิสถาปัตยกรรม ที่มีพื้นผิวอ่อนมีอิทธิพลต่อสภาพแวดล้อมแตกต่างกันโดยมีตัวแปรจากความสูงของต้นไม้ ความหนาแน่นของพุ่มใบระยะห่างของต้นไม้กับพื้นที่โดยรอบ และปริมาณของภูมิสถาปัตยกรรมพื้นผิวอ่อนต่อปริมาณภูมิ สถาปัตยกรรมพื้นผิวแข็งและอาคาร เป็นต้น ถึงแม้ว่าสภาพแวดล้อมภายนอำไม่มีผลกระทบมากนักต่ออุณหภูมิภายในโบสถ์ที่มีมวลสารสูงแต่ต้นไม้ในระดับสูงจะช่วยลดความแตกต่างของอุณหภูมิภายนอกและทำให้สภาพแวดล้อมเย็นลง