งานวิจัยนี้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างกลไกควบคุมและตรวจสอบการบริหารงาน โดยผู้ถือหุ้นและผลการดำเนินงานของกิจการประกันวินาศภัยโดยใช้แบบจำลองแบบ Fixed Effect ในการประมาณการ และใช้ข้อมูลในลักษณะ Panel ของกลุ่มตัวอย่างบริษัทประกันวินาศภัยที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และที่ไม่ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ตั้งแต่ปี 2536-2540 โดยใช้อัตราผลตอบแทนจากสินทรัพย์อัตราผลตอบแทนต่อส่วนของเจ้าของ และอัตราส่วนค่าสินไหมทดแทนแทนผลการดำเนินงานของบริษัท จากการศึกษาโครงสร้างของผู้ถือหุ้นและคณะกรรมการบริษัทพบว่าบริษัทประกันวินาศภัยไทยมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่เฉลี่ยประมาณ 60.68% ของหุ้นทุนทั้งหมดของบริษัท ซึ่งมีแนวโน้มคงที่ในส่วนกรรมการบริษัทที่เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ โดยเฉลี่ยจะมีสัดส่วนการถือหุ้นประมาณ 10.78% ของหุ้นทุนทั้งหมดของบริษัท นอกจากนี้ในส่วนของผู้ถือหุ้นใหญ่ประเภทสถาบันการเงิน มีการครอบครองหุ้นโดยเฉลี่ยเป็นสัดส่วน 11.31% สำหรับสัดส่วนของการครอบครองหุ้นของผู้ถือหุ้นชาวต่างประเทศนั้นพบว่ามีสัดส่วนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉลี่ยแล้วอยู่ในระดับ 11.61% และพบว่าเฉลี่ยแล้วคณะกรรมการบริษัทจะมีจำนวนประมาณ 9 คน และบริษัทประกันวินาศภัยของไทยโดยส่วนใหญ่ยังคงมีลักษณะความเป็นบริษัทครอบครัวอยู่ ผลการศึกษาพบว่าขนาดการครอบครองหุ้นของกรรมการบริษัทที่เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ขนาดผู้ถือหุ้นใหญ่ ประเภทสถาบันการเงิน การที่กรรมการมาจากครอบครัวเดียวกันหรือมีลักษณะเป็นเครือญาติกัน มีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกับผลการดำเนินงาน ในขณะที่ขนาดผู้ถือหุ้นชาวต่างประเทศมีความสัมพันธ์ในทิศทางตรงกันข้ามกับผลการดำเนินงาน แต่ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างขนาดคณะกรรมการบริษัทและความเป็นบริษัทในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยของบริษัทต่อผลการดำเนินงาน ดังนั้นนโยบายการสนับสนุนให้กรรมการมีส่วนร่วมในการเป็นเจ้าของบริษัทการส่งเสริมบทบาทของผู้ถือหุ้นใหญ่ประเภทสถาบันการเงิน การพัฒนาให้ความรู้แก่เจ้าของบริษัทและผู้บริหารบริษัทประกันวินาศภัยไทยจะช่วยผลักดันให้เกิดการกำกับดูแลกิจการที่ดีขึ้นได้