วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาถึงรูปแบบและแนวทางของสิงคโปร์ ในการรับกฎหมายต้นแบบว่าด้วยการอนุญาโตตุลาการพาณิชย์ระหว่างประเทศ โดยคณะกรรมาธิการว่าด้วยกฎหมายการค้าระหว่างประเทศของสหประชาชาติ ปี 1985 เพื่อนำผลของการรับกฎหมายต้นแบบฉบับนี้มาปรับใช้ในประเทศไทย จากการศึกษาพบว่า การรับกฎหมายต้นแบบฉบับนี้ในสิงคโปร์นั้นประเทศสิงคโปร์จำเป็นที่จะต้องเปลี่ยนแปลงหลักเกณฑ์ภายในประเทศให้สอดคล้องกับแนวทางที่นานาประเทศยอมรับโดยพิจารณาจากประสบการณ์ในการปรับใช้กฎหมายภายในของประเทศอื่นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศในระบบคอมมอนลอว์โดยพิจารณาจากจุดที่เหมาะสมกับความต้องการของนักลงทุนที่จะใช้บริการในอันที่ก่อให้เกิดการขยายตัวทางการบริการทางด้านกฎหมายในเรื่องการระงับข้อพิพาทนอกศาล โดยการอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศนี้เป็นเสมือนโครงการนำร่องให้มีการพัฒนาการบริการทางกฎหมายด้านอื่น ๆ อย่างครบวงจรอาทิเช่น การประนอมข้อพิพาท หรือการไกล่เกลี่ยรวมทั้งการแก้ไขบทบัญญัติกฎหมายอื่นที่ไม่เกี่ยวกับกระบวนพิจารณา อันอาจจะเป็นปัญหาในการใช้กฎหมายอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศ 1994 ในสิงคโปร์ เช่น กฎหมายประกอบวิชาชีพทนายความที่อนุญาตให้คนต่างชาติสามารถร่วมในการดำเนินพิจารณาการอนุญาโตตุลาการได้และจากผลการรับและปรับใช้กฎหมายต้นแบบฉบับนี้เองกฎหมายอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศของสิงคโปร์จึงเป็นกฎหมายที่สมบูรณ์แบบในด้านการอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศที่ต่างชาติยอมรับ ผู้เขียนจึงเสนอแนะรูปแบบในการปรับใช้กฎหมายต้นแบบในประเทศไทยเพื่อพัฒนากฎหมายอนุญาโตตุลาการพาณิชย์ระหว่างประเทศให้ได้รับการยอมรับจากต่างประเทศมากขึ้น โดยพิจารณาจากกฎหมายอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศในสิงคโปร์แต่การจะปรับใช้กฎหมายใด ๆ ในประเทศควรจะคำนึงถึงปัจจัยภายในประเทศประกอบด้วย เพื่อให้กฎหมายนั้นเป็นกฎหมายที่ผู้ใช้มีความสะดวกและมีประสิทธิภาพมากที่สุดในเอเซีย