วิธีพิจารณาความของการอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศมีความสำคัญอย่างมาก ประการหนึ่งเนื่องจากสามารถหยิบยกขึ้นเป็นเหตุในการคัดค้านคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการได้ จึงได้มีการพัฒนากฎหมายอนุญาโตตุลาการพาณิชย์ระหว่างประเทศในส่วนของกฎหมายวิธีสบัญญัติเรื่อยมานับตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบันจนได้มีการจัดทำกฎหมายแม่แบบว่าด้วยการอนุญาโตตุลาการพาณิชย์ระหว่างประเทศของคณะกรรมาธิการกฎหมายการค้าระหว่างประเทศแห่งสหประชาชาติขึ้น วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาถึงพัฒนาการของแนวความคิดบางประการของกฎหมายวิธีพิจารณาของการอนุญาโตตุลาการทั้งในอดีตและปัจจุบัน เพื่อให้ทราบถึงแนวคิดและเหตุผลของการเปลี่ยนแปลงบทบัญญัติโดยเฉพาะอย่างยิ่งได้ศึกษาถึงแนวความคิดและปัญหาบางเรื่องในการอนุญาโตตุลาการพาณิชย์ระหว่างประเทศ กล่าวคือ การแยกข้อตกลงอนุญาโตตุลาการออกจากสัญญาที่ก่อหนี้หลัก แบบของสัญญาอนุญาโตตุลาการ อำนาจของอนุญาโตตุลาการในการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจของตนเอง การเลือกกฎหมายวิธีพิจารณามาใช้บังคับกับกรณีและการพิจารณาโดยขาดนัด ผลจากการวิจัยพบว่า บทบัญญัติของกฎหมายในบางเรื่องที่ศึกษายังไม่เหมาะสม เนื่องจากยังมีปัญหาในทางปฏิบัติเพราะไม่มีบทบัญญัติที่ชัดเจนจึงน่าจะนำแนวความคิดของกฎหมายต้นแบบว่าด้วยการอนุญาโตตุลาการในทางพาณิชย์ระหว่างประเทศของ UNCITRAL และกฎหมายของต่างประเทศที่ได้ทำการศึกษาและได้หยิบยกบางเรื่องที่เหมาะสมสำหรับการปรับปรุงแก้ไขพระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ พ.ศ.2530 และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องขึ้นพิจารณา ทั้งนี้เพื่อให้ระบบอนุญาโตตุลาการและกฎหมายว่าด้วยการอนุญาโตตุลาการของไทยได้รับการปรับปรุงจนเป็นที่ยอมรับเพราะได้มาตรฐานในระดับสากล