การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความสามารถในการเขียนความเรียงภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนโดยครู เพื่อน และตนเอง ตัวอย่างประชากรคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนเสริมงานวิทยาคม อำเภอเสริมงามจังหวัดลำปาง ปีการศึกษา 2542 ซึ่งได้จากการสุ่มแบบเจาะจง จำนวน 3ห้องเรียน ห้องละ 40 คน ให้นักเรียนทั้ง 3 ห้อง เป็นกลุ่มทดลองที่ 1ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนโดยครู กลุ่มทดลองที่ 2 ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนโดยเพื่อน และกลุ่มทดลองที่ 3 ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนด้วยตนเอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบทดสอบความสามารถในการเขียนความเรียงภาษาไทย ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นเองวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว(One-way ANOVA) และทดสอบค่าที (t-test) เป็นรายคู่ ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1. ความสามารถในการเขียนความเรียงภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มที่ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนโดยเพื่อนมีค่ามัชฌิมเลขคณิตสูงที่สุด (( ร้อยละ 68.25) รองลงมาคือกลุ่มที่ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนโดยครู (( ร้อยละ 67.83) และกลุ่มที่ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนด้วยตนเอง (( ร้อยละ 68.95) ตามลำดับซึ่งทั้ง 3 กลุ่ม มีความสามารถในการเขียนความเรียงภาษาไทยอยู่ในระดับปานกลาง 2. ความสามารถในการเขียนความเรียงภาษาไทยของนักเรียนที่ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนโดยเพื่อนสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนด้วยตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. ความสามารถในการเขียนความเรียงภาษาไทยของนักเรียนที่ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนโดยครูกับนักเรียนที่ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนโดยเพื่อนไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และความสามารถในการเขียนความเรียงภาษาไทยของนักเรียนที่ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนโดยครูกับนักเรียนที่ได้รับการตรวจแก้ไขงานเขียนด้วยตนเองไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 เช่นเดียวกัน