งานวิจัยนี้ศึกษาเปรียบเทียบการตอบสนองทางสรีรวิทยาของถั่วเหลืองสองพันธุ์คือ สจ.5และ มข.35 ในระยะต้นกล้าซึ่งปลูกอยู่ในสารละลายธาตุอาหารพืช เมื่อถั่วเหลืองได้รับเกลือที่ระดับความเข้มข้นต่าง ๆ กัน คือ 0 40 80 และ 120 mM NaCI และตรวจสอบการตอบสนองต่อถาวะเค็ม โดยวัดอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงประสิทธิภาพการใช้น้ำ ตรวจหาปริมาณคลอโรฟิลล์เอและคลอโรฟิลล์บี ในใบที่ 3 และในใบที่ 5 จากยอด ปริมาณไอออนของโซเดียม คลอไรด์ และโปแตสเซียมในส่วนต่าง ๆ ของต้นถั่วเหลือง ได้แก่ ราก ลำต้นและใบ รวมทั้งอัตราการเจริญเติบโต ได้แก่ พื้นที่ใบน้ำหนักแห้งของต้นและราก อัตราส่วนของรากต่อต้น (R/S) อัตราการเจริญเติบโตสัมพัทธ์ (RGR) และน้ำหนักจำเพาะของใบ (SLW) พบว่าในวันที่ 0 4 8 1216 และ 20 หลังจากเริ่มให้เกลือ ถั่วเหลืองทั้งสองพันธุ์มีการตอบสนองต่อภาวะเค็มโดยอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสง ประสิทธิภาพการใช้น้ำ ปริมาณคลอโรฟิลล์ในใบ และอัตราการเจริญเติบโตในส่วนของพื้นที่ใบ น้ำหนักแห้งต้นและรากและอัตราการเจริญเติบโตสัมพัทธ์ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อได้รับเกลือในระยะเวลา 16 และ20 วัน โซเดียมไอออนและคลอไรด์ไอออนมีการสะสมในส่วนของต้นและใบรวมในขณะที่โปแตสเซียมไอออนในลำต้นและรากลดลง ที่ระดับเกลือ 120 mM จะพบการสะสมโซเดียมไอออนในใบสูงขึ้นในวันที่ 12 ภายหลังจากได้รับเกลือในพันธุ์ สจ.5 ในขณะที่พันธุ์มข.35 การสะสมโซเดียมไอออนจะพบตั้งแต่วันที่ 4ภายหลังจากได้รับเกลือ การที่โซเดียมไอออนเคลื่อนที่เข้าสู่ใบได้ช้ากว่าในพันธุ์สจ.5 นี้สนับสนุนการที่พันธุ์ สจ.5 มีความสามารถในการทนเค็มได้ดีกว่าพันธุ์มข.35 ส่วนการสะสมโปแตสเซียมไอออนในใบของสจ.5 และ มข.35 เมื่อได้รับภาวะเค็มนั้นแสดงถึงบทบาทของโปแตสเซียมไอออนในการปรับค่าออสโมติคและการลดพิษของโซเดียมไอออนในภาวะดังกล่าว นอกจากนี้ยังพบว่าอัตราส่วนของรากต่อต้นและน้ำหนักจำเพาะของใบเพิ่มขึ้นด้วย ที่ระดับเกลือ 120 mM ต้นถั่วเหลืองพันธุ์มข.35 แสดงอาการเหี่ยวและตายเมื่อสิ้นสุดการทดลองในขณะที่พันธุ์สจ.5ยังคงอยู่รอดได้ การศึกษาครั้งนี้เสนอว่า สามารถใช้อัตราการสังเคราะห์ด้วยแสง ประสิทธิภาพการใช้น้ำ ปริมาณคลอโรฟิลล์ในใบ ปริมาณไอออนของเกลือในส่วนต่าง ๆ ของต้น และการวิเคราะห์อัตราการเจริญเติบโต ในการคัดเลือกหาพันธุ์ที่มีคุณสมบัติทนเค็มได้ จากถั่วเหลืองสองพันธุ์ที่ทำการศึกษา พันธุ์สจ.5น่าจะเป็นพันธุ์ที่ทนเค็มได้ดีเมื่อเปรียบเทียบกับพันธุ์มข.35