วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาและเปรียบเทียบลักษณะของประชากรแฝงที่เข้ามาทำกิจกรรมในพื้นที่เขตเมืองชั้นใน เขตต่อเมืองและเขตชานเมืองของกรุงเทพมหานครใช้พื้นที่ศึกษาเขตพญาไท เขตลาดพร้าวและเขตมีนบุรี เป็นตัวแทน ตามลำดับ โดยมีแนวเหตุผลว่า ลักษณะประชากรแฝงในเขตเมืองแต่ละชั้นมีความแตกต่างกันไปตามวัตถุประสงค์ของการเข้ามาทำกิจกรรมในกรุงเทพมหานครตลอดจนสภาพของแต่ละพื้นที่ว่ามีกิจกรรมหรืองานรองรับมากน้อยเท่าใด ผู้วิจัยได้ทำการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างประชากรแฝงในพื้นที่ศึกษา เขตละ 300 ชุด โดยศึกษาตัวแปร 14 ตัว คือ เพศ อายุการศึกษา รายได้ อาชีพ ที่อยู่ตามทะเบียน ที่อยู่อาศัยจริง วัตถุประสงค์การเข้ามาการทำกิจกรรมในการใช้ที่ดินประเภทต่างๆ พาหนะ เวลาเดินทางไปเรียนหรือทำงานเวลาที่ ใช้ในการเดินทางไป เวลาเดินทางกลับที่พักและเวลาที่ใช้ในการเดินทางกลับ ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะของประชากรแฝงในแต่ละพื้นที่ไม่แตกต่างกันนัก โดยมีสัดส่วนเพศชายใกล้เคียงกันกับเพศหญิง และมีช่วงอายุอยู่ในกลุ่มวัยกำลังแรงงาน (14-59 ปี) เกือบทั้งสิ้นประชากรแฝงส่วนใหญ่ของทั้ง 3 เขตมีภูมิลำเนาอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศและประกอบอาชีพรับจ้างหน่วยงานเอกชนหรือทั่วไปมากที่สุด ส่วนใหญ่มีรายได้ไม่สูงนักคือ ต่ำกว่า5,000-10,000 บาทต่อเดือน ประชากรแฝงส่วนใหญ่ที่เดินทางเข้ามากรุงเทพมหานครเป็นผู้ย้ายถิ่นที่เดินทางเข้ามากรุงเทพมหานครเพื่อทำงานประจำและอยู่ในการใช้ที่ดินประเภทพาณิชยกรรมซึ่งอยู่ในแต่ละเขตเมืองประชากรแฝงเหล่านี้จะมีที่พักอาศัยอยู่ใกล้กับที่ทำงานหรือที่ทำกิจกรรมระหว่างวันของตน และใช้เวลาเดินทางไปกลับระหว่างที่พักอาศัยและที่ทำงานน้อยกว่า 30 นาที ถึง 1 ชั่วโมง โดยมีเวลาเดินทางไป-กลับกระจัดกระจายทั้งในช่วงเช้าและเย็น