การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ทราบปริมาณการใช้สินค้าอุปโภคและบริโภคประเภทต่างๆของผู้ชายในกรุงเทพมหานคร และนำตัวเลขแสดงปริมาณการใช้สินค้านั้นไปจัดกลุ่มผู้บริโภคตามระดับหรือปริมาณการใช้สินค้า และ 2. ศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางประชากรกับประเภทสินค้าที่ใช้ และระดับหรือปริมาณการใช้สินค้า โดยกลุ่มตัวอย่างที่ได้ทำการศึกษา คือ ผู้ชายอายุ12-49 ปี ที่อาศัย ทำงาน หรือเรียนหนังสือในกรุงเทพมหานคร จำนวน 612 คน และใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีพฤติกรรมการใช้สินค้าส่วนใหญ่ (จากสินค้า 50 ประเภท)แตกต่างไปตามอายุ การศึกษา อาชีพ ระดับรายได้ และสถานภาพการสมรส โดยสินค้าที่ถือเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวัน เช่น ยาสีฟัน สบู่ก้อนสำหรับผิวกาย เจลหรือโฟมล้างหน้า และแชมพูมีความแตกต่างของพฤติกรรมการใช้สินค้าน้อยมาก ส่วนสินค้าที่ไม่ได้เป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันมากนัก เช่น สุรา เบียร์ ช็อคโกแล็ต บริการ ส่งอาหารถึงที่ ยาแก้ปวด เทปเพลง และฟิล์มถ่ายรูปมีความแตกต่างของพฤติกรรมการใช้สินค้าค่อนข้างมาก