วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาพัฒนาการของรัฐบนคาบสมุทรไทยในระหว่างพุทธศตวรรษที่ 11 - 19 โดยเน้นหนักรัฐนครศรีธรรมราช ผลการศึกษาค้นพบว่าพัฒนาการของรัฐบนคาบสมุทรไทยในระหว่างพุทธศตวรรษที่ 11-19โดยเฉพาะรัฐตามพรลิงค์หรือรัฐนครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นรัฐที่มีความสำคัญมากที่สุดของคาบสมุทรไทย เป็นพัฒนาการที่มีความต่อเนื่องตลอดระยะเวลาดังกล่าวโดยมีปัจจัยที่เป็นกระแสหลักแห่งพลังผลักดันให้เกิดการพัฒนาการของรัฐดังกล่าวสามกระแส คือ การค้า ศาสนา และการใช้ทรัพยากรธรรมชาติในท้องถิ่น โดยในระหว่างพุทธศตวรรษที่ 11 - 16 กระแสหลักทั้งสามนั้นได้เข้ามารวมอยู่ด้วยกันอย่างเป็นเอกภาพภายในหน่วยของระบบโครงสร้างอันศักดิ์สิทธิ์ที่เรียกว่าระบบมัณฑละ ตามระบบความเชื่อเกี่ยวกับจักรวาลวิทยาของศาสนาพราหมณ์ ลัทธิไศวนิกาย ครั้นระบบความเชื่อดังกล่าวได้คลี่คลายลงนับตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 17 เป็นต้นมา ปัจจัยดังกล่าวทั้งสามกระแสได้รับการสืบต่อโดยระบบความเชื่อของพุทธศาสนา ลัทธิหินยาน นิกายลังกาวงศ์ ในระหว่างพุทธศตวรรษที่ 17 - 19 โดยปัจจัยหลักเหล่านั้นได้รวมอยู่อย่างเป็นเอกภาพภายในหน่วยของระบบโครงสร้างอันศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกัน คือ หน่วยที่เรียกว่าระบบเมืองสิบสองนักษัตร โดยในระหว่างที่ศาสนาหนึ่งศาสนาใดในสองศาสนานี้รุ่งโรจน์ขึ้นเป็นหลักภายในรัฐอีกศาสนาหนึ่งก็ยังคงอยู่และศาสนาทั้งสองนี้ได้ผสมผสานกันอย่างกลมกลืนภายในรัฐดังกล่าว