วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ เป็นส่วนหนึ่งของการวิจัยร่วมในโครงการโรงเรียนต้นแบบภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีจุดมุ่งหมายเพื่อลดอุณหภูมิที่ผิววัสดุปูพื้นภายนอกอาคารเนื่องจากความร้อนที่ผิววัสดุปูพื้น ทำให้เกิดภาวะไม่น่าสบายในการใช้พื้นที่นอกอาคารการใช้วิธีการระเหยน้ำผ่านผิววัสดุ จะช่วยลดการสะสมความร้อนที่ผิววัสดุปูพื้นภายนอกอาคารลงได้ และเอื้ออำนวยต่อการเกิดภาวะน่าสบายมากขึ้น วัตถุประสงค์ของการวิจัย คือ ศึกษาหาตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับการลดอุณหภูมิของวัสดุปูพื้นภายนอกอาคาร เพื่อศึกษาอิทธิพลของตัวแปรต่อการลดความร้อนวัสดุปูพื้นภายนอกอาคาร และนำเสนอวิธีการลดการสะสมความร้อนของวัสดุปูพื้นภายนอกอาคาร สำหรับประยุกต์ใช้กับงานจริง ขั้นตอนการวิจัย ได้ทำการเลือกวัสดุทดสอบ โดยพิจารณาที่ค่าการนำความร้อนและค่าการดูดซึมน้ำซึ่งแตกต่างกัน 3 ระดับ ดังนั้นวัสดุที่ถูกเลือกมาใช้ได้แก่ หิน อิฐและคอนกรีตมวลเบา วิธีกรทดลองแบ่งเป็น 3 ขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 เป็นการทดลองเพื่อหาสาเหตุของความร้อนที่ผิวของวัสดุปูพื้นภายนอกอาคาร ผลการทดลองในขั้นตอนนี้พบว่าสาเหตุของความร้อนซึ่งสะสมที่ผิววัสดุปูพื้น เกิดจากรังสีดวงอาทิตย์ ซึ่งเป็นตัวแปรที่มีอิทธิพลมากที่สุดต่ออุณหภูมิผิววัสดุ ส่วนการทดลองในขั้นตอนที่ 2 เป็นการทดลองเพื่อลดอิทธิพลของความร้อน และเพิ่มอิทธิพลของความเย็นให้กับวัสดุปูพื้นภายนอกอาคารผลการทดลองในขั้นตอนนี้พบว่า เมื่อลดอิทธิพลของรังสีดวงอาทิตย์และเพิ่มอิทธิพลของกระแสลม โดยไม่ใช้น้ำระบายผ่านผิววัสดุปูพื้น และเมื่อเปรียบเทียบอุณหภูมิผิวของวัสดุทดสอบทั้ง 3 ชนิดกับอุณหภูมิอากาศ ในช่วงเวลา 8.00 น.- 17.00 น. พบว่าวัสดุที่มีอุณหภูมิผิวต่ำที่สุด ได้แก่ หินทราย มีอุณหภูมิผิวโดยเฉลี่ยต่ำกว่าอุณหภูมิอากาศ 2 องศาเซลเซียส ส่วนการทดลองโดยใช้น้ำระบายผ่านผิววัสดุปูพื้น พบว่า วัสดุที่มีอุณหภูมิผิวต่ำที่สุด คือ อิฐมอญ มีอุณหภูมิผิวโดยเฉลี่ยต่ำกว่าอุณหภูมิอากาศ6 องศาเซลเซียส และวัสดุที่มีอุณหภูมิผิวสูงที่สุด คือ หินทราย มีอุณหภูมิผิวต่ำกว่าอุณหภูมิอากาศ โดยเฉลี่ย 1 องศาเซลเซียส ส่วนการทดสอบการดูดซับความร้อนของสีผิววัสดุที่มีการระเหยน้ำซึ่งอยู่ในที่ร่ม พบว่า วัสดุที่มีสีเข้มจะมีอุณหภูมิใกล้เคียงกับวัสดุสีอ่อน ดังนั้นสีผิวจึงเป็นตัวแปรที่มีอิทธิพลน้อยมากต่ออุณหภูมิผิววัสดุสำหรับการทดสอบขั้นตอนที่ 3 เป็นการประยุกต์นำมาใช้งาน ทำการทดลองใช้งานกับงานภูมิสถาปัตยกรรมของอาคาร ผลการทดลองพบว่า อุณหภูมิอากาศภายในบริเวณที่ใช้วิธีการระบายน้ำผ่านผิววัสดุปูพื้น จะต่ำกว่าอุณหภูมิอากาศภายนอกโดยเฉลี่ย 4 องศาเซลเซียสในช่วงเวลา 12.00 น. - 15.00 น. จากการวิจัย สามารถสรุปได้ว่า วัสดุซึ่งอยู่ในที่ร่ม และใช้วิธีการระเหยน้ำผ่านผิววัสดุ อุณหภูมิผิววัสดุจะต่ำกว่าอุณหภูมิอากาศโดยเฉลี่ย 5 องศาเซลเซียส ในช่วง8.00 น. - 17.00 น. ส่วนวัสดุที่เหมาะสมต่อการใช้งานปูพื้นภายนอกอาคาร ในที่ร่มและใช้วิธีการระเหยน้ำผ่านผิววัสดุ ควรมีความหนาแน่นน้อย มีคุณสมบัติการดูดซับน้ำที่ดี และควรเป็นวัสดุที่มีผิวขรุขระ และเมื่อนำไปประยุกต์ใช้กับพื้นที่รอบอาคารจะเอื้ออำนวยต่อภาวะน่าสบายและเอื้ออำนวยต่อการใช้สอยและทำกิจกรรมต่าง ๆ ในพื้นที่บริเวณนั้นเป็นอย่างยิ่ง