การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบผลการแสดงอารมณ์และการควบคุมอารมณ์ที่มีต่อการเกิดความรู้สึกเศร้า นิสิตระดับปริญญาตรี จำนวน 88 คน เป็นชาย44 คน และ หญิง 44 คน ถูกขอให้ชมเทปวีดิทัศน์ที่ทำให้เกิดอารมณ์เศร้าภายใต้คำสั่งในเงื่อนไขใดเงื่อนไขหนึ่งใน 4 เงื่อนไข ผู้เข้าร่วมการวิจัยในเงื่อนไขการแสดงอารมณ์เศร้า่ (~in~i=22) ได้รับการบอกให้แสดงอารมณ์ออกไปอย่างเต็มที่ ผู้เข้าร่วมการวิจัยในเงื่อนไขการพิจารณายับยั้งอารมณ์ (~in~i=22) ได้รับการบอกให้คิดเกี่ยวกับเทปวีดิทัศน์ไปในทางที่ทำให้ไม่เกิดความรู้สึกใด ๆ ผู้เข้าร่วมการวิจัยในเงื่อนไขการเก็บกดอารมณ์ (~in~i=22) ได้รับการบอกให้มีพฤติกรรมไปในทางที่หากมีคนกำลังเฝ้าดูพวกเขาอยู่จะไม่รู้ว่าพวกเขากำลังรู้สึกอย่างไร และผู้เข้าร่วมการวิจัยในเงื่อนไขควบคุม (~in~i=22) ถูกปล่อยให้ชมเทปวีดิทัศน์ไปตามปกติ ผลการวิจัยพบว่า 1. การแสดงอารมณ์เศร้าทำให้เกิดความรู้สึกเศร้ามากกว่าการพิจารณายับยั้งอารมณ์และการเก็บกดอารมณ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 2. การพิจารณายับยั้งอารมณ์และการเก็บกดอารมณ์ทำให้เกิดความรู้สึกเศร้าไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3. การเก็บกดอารมณ์และการแสดงอารมณ์ตามธรรมชาติทำให้เกิดความรู้สึกเศร้าไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ