4-ทอลิลไดพีนิลเอมีน (TDPA) และ เอ็น,เอ็นไดพีนิล เอ็น,เอ็น-บิส(4-เมธิลพีนิล-1,1(-ไบพีนิล-4,4(-ไดเอมีน (TPD) มอนอเมอร์ สังเคราะห์ได้ด้วยวิธีโตโซโฮ พอลิเมอร์แบบเส้นตรงของมอนอเมอร์ทั้งสองชนิดและเบนชัลดีไฮด์ (BzA) สังเคราะห์ได้ด้วยกระบวนการพอลิเมไรเซชันแบบควบแน่น โดยใช้คลอโรเบนชีนเป็นตัวทำละลายและกรดพาราทอลูอีนซัลโฟนิกเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา กระบวนการพอลิเมอไรเซชันของ TDPA และ BzA ทำโดยอาศัยการเปลี่ยนตัวแปร ผลที่ได้พบว่าเมื่อเพิ่มปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยา, อัตราส่วนของมอนอเมอร์ และอุณหภูมิที่ใช้ในการทำปฏิกิริยา มีผลทำให้ได้พอลิเมอร์ที่มีน้ำหนักโมเลกุลสูงขึ้น ในงานวิจัยนี้โคแพนต์สองชนิด ได้แก่ สารประกอบไอออนิก และตัวออกซิแดนซ์ ถูกนำมาทดสอบการโดยเบื้องต้นกับพอลิไวนิลคาร์บาโชล (PVK) ซึ่งเป็นพอลิเมอร์ทางการค้าที่ใช้กันโดยทั่วไปในด้านการนำไฟฟ้าด้วยแสง สารประกอบไอออนิกทั้งสามชนิด ได้แก่ ลิเทียมเปอร์คลอเรต, เตตระเอทิลเปอร์คลอเรต และเตตระบิวทิลเปอร์คลอเรตเกิดการรวมตัวและแยกตัวออกจาก PVK ในขณะที่ 2,3-ไดคลอโร-5,6-ไดไชยาโน-1,4-เบนโชควิโนน (DDQ)ให้ประสิทธิผลมากที่สุด พอลิเมอร์ทั้งสองชนิดจึงถูกอออซิไดซ์ด้วย DDQ ด้วยปริมาณต่าง ๆที่อุณหภูมิห้อง และใช้เตตระไฮโดรฟิวแรนเป็นตัวทำละลาย ผลจากโปรตอนเอ็นเอ็มอาร์พบว่า สามารถออกซิไดซ์เมทายน์โปรตอนทั้งหมดของพอลิเมอร์ได้โดยใช้อัตราส่วนระหว่างหน่วยซ้ำสองโมล ต่อ DDQ หนึ่งโมล และเวลาในการทำปฏิกิริยานานกว่า 24 ชั่วโมง ระหว่างการออกซิเดชัน พบว่าไม่เกิดปฏิกิริยาการเชื่อมขวาง เนื่องจากน้ำหนัก โมเลกุลเฉลี่ย และอุณหภูมิกลาสทรานซิชันของพอลิเมอร์หลังการทำปฏิกิริยาเพิ่มขึ้นเพียงเล็ก น้อย FT-IR สเปคตรัมไม่ปรากฏสัญญาณของ DDQ และรีดิวซ์ฟอร์มของ DDQ ปนเปื้อนอยู่ใน พอลิเมอร์ทั้งสองชนิดหลังการทำปฏิกิริยา แต่พบแถบการดูดกลืนรังสียูวี-วิสิเบิลใหม่ในช่วง 700 นาโนเมตร เนื่องจากคอนจูเกชันที่เพิ่มขึ้น และอนุมูลอิสระประจุบวกบนสายโซ่ของพอลิเมอร์ ซึ่งสามารถยืนยันอนุมูลอิสระดังกล่าวด้วยอิเลกตรอนสปินเรโชแนนซ์สเปกโทรสโกปีพอลิเมอร์ทั้งสองชนิดหลังการทำปฏิกิริยา ให้ค่าศักย์ไฟฟ้าออกซิเดชันที่ผันกลับได้เท่ากับพอลิเมอร์ก่อนการทำปฏิกิริยาและความนำไฟฟ้าแบบกระแสตรงอยู่ในช่วง 10('11) S/cm ซึ่งมากกว่าพอลิเมอร์ก่อนการทำปฏิกิริยาสองเท่าขึ้นไป