วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ต้องการเสนอว่า สตรีในสังคมอังกฤษในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เชื่อกันว่าเป็นเพศที่ด้อยกว่าชายและมีสถานะเป็นเพียงผู้ตามที่มีหน้าที่ดูแลปรนนิบัติฝ่ายชายนั้น ในอันที่จริงมีศักยภาพที่จะพึ่งพาตนเองและทำประโยชน์ได้มากกว่าที่เป็นอยู่ งานศึกษาชิ้นนี้วิเคราะห์ประเด็นหลักที่นวนิยายของชาร์ลอต บรองเตมุ่งนำเสนอ ได้แก่ การแบ่งแยกบทบาทหน้าที่ระหว่างหญิงชาย รูปแบบความสัมพันธ์ที่ฝ่ายชายมีอำนาจในฐานะหัวหน้าครอบครัวขณะที่ฝ่ายหญิงเป็นผู้ตาม และสิ่งที่สตรีมุ่งหวังและแสวงหาในสังคม การศึกษาพบว่า สตรีถูกมองเป็นเพศที่ด้อยกว่าชายและถูกจำกัดให้มีบทบาทหน้าที่ในขอบเขตครอบครัวเรือนในฐานะภรรยาและแม่เท่านั้น การจำกัดบทบาทของสตรีเช่นนี้ส่งผลให้สตรีไม่ได้รับโอกาสทางการศึกษาและประสบการณ์ที่จำเป็นต่างๆ ในการหาเลี้ยงชีพ อีกทั้งไม่มีโอกาสพัฒนาและใช้ศักยภาพของตนได้อย่างเต็มความสามารถ สตรีจึงถูกกำหนดให้เป็นฝ่ายที่อยู่ใต้อำนาจและโอวาทของสามีผู้ซึ่งสตรีหวังพึ่งพิงความรักและความคุ้มครอง สตรีจำนวนไม่น้อยไม่มีความสุขกับสภาพที่ถูกจำกัดบทบาทโดยเคร่งครัดจนแทบไม่มีทางเลือกหรือทางออกใดๆ เช่นนี้ ในการนำเสนอประเด็นเหล่านี้ นวนิยายของชาร์ลอต บรองเต ได้ชี้ให้เห็นถึงศักยภาพและความจำเป็นที่สตรีต้องได้รับการพัฒนาและใช้ศักยภาพของตนมากกว่าที่เป็นอยู่ สังคมจำเป็นต้องยอมรับสตรีในฐานะบุคคลคนหนึ่งที่มีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตอยู่อย่างมีศักดิ์ศรี