การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา โดยติดตามผลของโปรแกรมฝึกหนักก่อนการแข่งขัน ต่อการเปลี่ยนแปลงค่าความแปรปรวนของอัตราการบีบของหัวใจ โดยสุ่มตัวอย่างที่ศึกษาเป็นนักกีฬายกน้ำหนัก ซึ่งมีอายุเฉลี่ย 16.8(1.8) ปี จำนวน 33 คนเพศชาย 19 คน เพศหญิง 14 คน โดยเข้าโปรแกรมฝึกหนักก่อนการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักซึ่งดูแลการฝึกโดยผู้ฝึกสอน จากนั้นทำการบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจติดต่อกันเป็นเวลา5 นาทีขณะนอนพัก ในห้องที่ปราศจากเสียงรบกวน เพื่อประเมินการทำงานของระบบประสาทออโตโนมิกที่ควบคุมการทำงานของหัวใจ โดยการแปลงคลื่นไฟฟ้าหัวใจให้เป็นคลื่นความถี่ประกอบด้วยคลื่นความถี่ต่ำ (0.04 - 0.15 เฮิร์ท) แสดงถึงการทำงานของระบบประสาทซิมพาเธติกและระบบประสาทพาราซิมพาเธติก คลื่นความถี่สูง (0.15 - 0.40 เฮิร์ท)แสดงถึงการทำงานของระบบประสาทพาราซิมพาเธติก นอกจากนี้ยังทำการประเมินสุขภาพด้วยแบบสอบถาม SF-36 ตลอดการฝึกซ้อมทั้งสิ้น 4 ครั้ง ที่ความหนักในการฝึกโดยเฉลี่ย75% 90% 92.5% และ 100% ของ 1RM ตามลำดับ ผลการศึกษาวิจัยครั้งนี้ไม่พบความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของการเปลี่ยนแปลงช่วงคลื่นความถี่ต่ำและคลื่นความถี่สูงในช่วงก่อนและหลังเข้าฝึกตามโปรแกรมการฝึก ผลของแบบสอบถามสุขภาพ พบว่าในช่วงแรกหลังการฝึกมีผลกระทบต่อกิจกรรมทางสังคมของนักกีฬาแต่ในช่วงอื่น ๆ ไม่พบความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จากผลการศึกษาครั้งนี้ไม่พบการเปลี่ยนแปลงค่าความแปรปรวนของอัตราการบีบตัวของหัวใจซึ่งแสดงถึงการทำงานของระบบประสาทออโตโนมิกที่มาควบคุมการทำงานของหัวใจ(ระบบประสาทซิมพาเธติกและระบบประสาทพาราซิมพาเธติก) โดยการวัดด้วยค่าความแปรปรวนของอัตราการบีบตัวของหัวใจในนักกีฬายกน้ำหนักที่เข้าโปรแกรมการฝึกหนักก่อนการแข่งขัน