บาราคอล เป็นสารประกอบสำคัญที่มีอยู่ในใบอ่อนและดอกของต้นขี้เหล็ก มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า ~iCassia siamea~i Lam. สารนี้ได้ถูกนำมาศึกษาถึงผลระยะกึ่งเรื้อรังต่อเอนไซม์ไซโตโครม พี 450 (CYP) ที่เกี่ยวข้องกับการกระตุ้นฤทธิ์ของสารก่อมะเร็งได้แก่ CYP1A1, CYP1A2, CYP2B1/2B2 และ CYP2E1 รวมถึงเอนไซม์กลูตาไธโอนเอสทรานสเฟอเรส ที่เกี่ยวข้องกับการทำลายฤทธิ์ของสารก่อมะเร็ง ในหนูขาวที่ได้รับอาหารปกติ และอาหารที่มีคลอเรสเตอรอลสูง นอกจากนี้ยังได้ตรวจค่าชีวเคมีคลินิกและโลหิตวิทยาอีกด้วย การศึกษานี้ใช้หนูขาวเพศผู้พันธุ์วิสตาร์ จำนวน 32 ตัว แบ่งโดยการสุ่มเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มแรกและกลุ่มที่สองเป็นกลุ่มควบคุม ที่ได้รับอาหารปกติและอาหารคลอเรสเตอรอลสูง ตามลำดับ กลุ่มที่สามและสี่เป็นกลุ่มที่ได้รับบาราคอลโดยการป้อนทางปาก ในขนาด 30 มก./กก./วัน เป็นเวลา 90 วัน โดยได้รับอาหารปกติ หรืออาหารคลอเรสเตอรอลสูง ตามลำดับ เมื่อครบระยะเวลา ทำให้หนูหมดความรู้สึก เก็บตัวอย่างเลือดจากหัวใจเพื่อตรวจค่าโลหิตวิทยา และแยกซีรั่มเพื่อตรวจค่าชีวเคมีคลินิก นำตับมาเตรียมไมโครโซมและไซโตซอล เพื่อวัดค่าสมรรถนะของเอนไซม์ ผลการทดลองพบว่าบาราคอลมีผลในการลดสมรรถนะของ CYP1A2 อย่างมีนัยสำคัญทั้งในหนูกลุ่มที่ได้รับอาหารปกติและอาหารคลอเรสเตอรอลสูง เช่นเดียวกันกับ CYP1A1 ในหนูกลุ่มที่ได้รับอาหารคลอเรสเตอรอลสูงผลของบาราคอลต่อสมรรถนะของ CYP2B1/2B2, CYP2E1 และกลูตาไธโอน เอส-ทรานสเฟอเรสพบว่าไม่แตกต่างจากกลุ่มควบคุม การที่บาราคอลมีผลยับยั้ง CYP1A1 และ CYP1A2 อาจมีส่วนใช้อธิบายการที่ใบอ่อนของต้นขี้เหล็กมีผลต่อการยับยั้งการก่อการกลายพันธุ์/การก่อมะเร็งที่เหนี่ยวนำโดยสารเคมี สำหรับค่าชีวเคมีคลินิกพบบาราคอลมีผลลดค่า TG แต่มีผลเพิ่มค่า total และ direct bilirubin อย่างมีนัยสำคัญในหนูกลุ่มที่ได้รับอาหารปกติและอาหารคลอเรสเตอรอลสูง บาราคอลเมื่อให้ร่วมกับอาหารปกติไม่มีผลต่อค่าชีวเคมีคลินิกและโลหิตวิทยาต่าง ๆ ต่อไปนี้คือ SGOT, SGPT, ALP, BUN, SCr, total cholesterol,LDL-C, HDL-C, อัตราส่วนของ LDL-C ต่อ HDL-C, serum glucose, Hb, Hct, plateletcount, WBC count และ % differential WBCs หนูกลุ่มที่ได้รับอาหารคลอเรสเตอรอลสูงเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มที่ได้รับอาหารปกติ พบว่าค่า SGOT, SGPT, ALP, totalcholesterol, LDL-C และอัตราส่วนของ LDL-C ต่อ HDL-C สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ แต่ไม่พบความเปลี่ยนแปลงของค่า total และ direct bilirubin หนูกลุ่มที่ได้รับบาราคอลร่วมกับอาหารคลอเรสเตอรอลสูงพบว่า ค่า ALP ลดลงอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเปรียบเทียบกับหนูกลุ่มที่ได้รับอาหารคลอเรสเตอรอลสูง ผลจากการทดลองนี้แสดงให้เห็นว่าความเป็นพิษต่อตับของบาราคอล น่าจะเกิดขึ้นในลักษณะที่แตกต่างจากการบาดเจ็บของตับจากการได้รับอาหารคลอเรสเตอรอลสูง ควรมีการศึกษาเพิ่มเติมสำหรับผลของบาราคอลในขนาดต่าง ๆ ต่อเอนไซม์ในตับ และค่าชีวเคมีคลินิกในเลือดรวมถึงการศึกษากลไกที่ใช้อธิบายการเกิดพิษต่อตับที่เหนี่ยวนำโดยบาราคอลต่อไป