การวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาถึงพฤติกรรมและวิธีการในการประมาณการเคลื่อนตัวของดินที่เกิดขึ้นเนื่องจากการก่อสร้างอุโมงค์รถไฟฟ้าใต้ดิน (MRTA) และอุโมงค์ผันน้ำคลองเปรมประชากร ทั้งในส่วนของการทรุดตัวที่ผิวดินและการทรุดตัวที่ระดับความลึกต่าง ๆ รวมทั้งศึกษาผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการขุดเจาะอุโมงค์ผันน้ำคลองเปรมประชากรลอดใต้อุโมงค์ส่งน้ำประปาและเสาเข็มสะพานข้ามคลองประปาของการประปานครหลวง เพื่อวิเคราะห์หาค่าพารามิเตอร์และแนวทางที่เหมาะสมในการประมาณค่าการทรุดตัวและผลกระทบที่เกิดขึ้น การวิเคราะห์แบ่งเป็น 2 วิธี คือ วิธี Empirical และวิธี Finite Element (FEM)โดยวิธีแรกใช้ทฤษฎีของ Peck (1969) และ O'Reilly and New (1982) ในการวิเคราะห์การทรุดตัวที่ผิวดิน และใช้ทฤษฎีของ Mair (1993) ในการวิเคราะห์การทรุดตัวที่ระดับความลึกต่าง ๆ ในส่วนวิธี FEM ได้ทำการวิเคราะห์เพื่อศึกษาการทรุดตัวและผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการจุดเจาะอุโมงค์ผันน้ำฯลอดใต้อุโมงค์ส่งน้ำประปาและเสาเข็มสะพานข้ามคลองประปา ผลการวิเคราะห์ในส่วนของการทรุดตัวที่ผิวดิน พบว่าค่าพารามิเตอร์ iตามทฤษฎีของ Peek(1969) มีค่าอยู่ระหว่าง 8-12 ม. ในขณะที่ค่า K ตามทฤษฎีของO'Reilly & New (1982) มีค่าอยู่ระหว่าง 0.34-0.50 ในส่วนของการทรุดตัวที่ระดับความลึกต่าง ๆ พบว่าค่าการทรุดตัวที่ได้จากการวิเคราะห์ด้วยทฤษฎีของ Mair (1993)ไม่เหมาะสมในการประยุกต์ใช้กับชั้นดินกรุงเทพฯ โดยจะให้ค่าการทรุดตัวที่น้อยกว่าค่าการทรุดตัวจริงที่ทำการตรวจวัดได้ในสนาม การวิจัยนี้จึงได้เสนอวิธีการใหม่ในการประมาณค่าการทรุดตัวที่มากที่สุดที่ระดับความลึกใด ๆ ซึ่งจะขึ้นกับรัศมีของอุโมงค์ (r(,0)),ความลึกจากผิวดินถึงกึ่งกลางอุโมงค์ที่ทำการขุดเจาะ (Z(,0)) และความลึกจากผิวดินถึงระดับความลึก (Z) ใด ๆ ในส่วนการวิเคราะห์การเคลื่อนตัวของดินด้วยวิธี FEM พบว่าค่าความสัมพันธ์ระหว่าง Eu/Su ที่เหมาะสมมีค่าเท่ากับ 240 และ 480 สำหรับดินเหนียวอ่อนและดินเหนียวแข็งชั้นแรก ตามลำดับ โดยค่า Eu/Su ดังกล่าวสอดคล้องกับผลการทดสอบ Self-BoringPressuremeter Test ที่ระดับการเสียรูป (Strain) ในช่วง 0.1-1.0% ผลการวิเคราะห์การเคลื่อนตัวของดินจากการขุดเจาะอุโมงค์ผันน้ำฯ ลอดใต้อุโมงค์ส่งน้ำประปาและเสาเข็มสะพานข้ามคลองประปาด้วยวิธี FEM สอดคล้องกับค่าที่ตรวจวัดได้ในสนามซึ่งไม่ก่อให้เกิดความเสียหายต่ออุโมงค์ส่งน้ำประปาและฐานรากเสาเข็มสะพานข้ามคลองประปา