แบบจำลองทางกายภาพทางชลศาสตร์ของทางระบายน้ำล้นและส่วนประกอบของโครงการน้ำแหงได้สร้างขึ้นที่ห้องทดลองแบบจำลองทางชลศาสตร์และชายฝั่งทะเล ภาควิชาวิศวกรรมแหล่งน้ำ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อศึกษาพฤติกรรมการไหลบนรางเททางระบายน้ำล้น อันได้แก่รูปตัดการไหลและพลังงานการไหล ที่อัตราการไหลต่าง ๆ เพื่อเปรียบเทียบพลังงานการไหลและรูปตัดการไหลจากที่วัดได้ในแบบจำลอง กับการคำนวณโดยใช้สูตรของแมนนิ่งและทฤษฎี boundary layer รวมไปถึงผลของความขรุขระของผิวรางเทต่อพฤติกรรมการไหล โดยใช้กระดาษทรายที่หาได้ในท้องตลาด 4 ขนาดมาดาดเป็นผิวรางเทเพื่อจำลองสภาพความขรุขระ จากการศึกษาพบว่า พลังงานสูญเสียบนรางเทของทางระบายน้ำล้นที่วัดได้จริงในแบบจำลองมีค่าสูงกว่า ค่าที่ได้จากการคำนวณจากสูตรของแมนนิ่งและทฤษฎี boundary layerซึ่งค่าที่ได้จากการคำนวณทั้งสองนั้นแตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญ เปอร์เซ็นต์ความแตกต่างระหว่าง ค่าพลังงานสูญเสียที่วัดได้จริงในแบบจำลองและค่าที่ได้จากการคำนวณทั้งสองประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ และพบว่าเมื่อค่าความขรุขระสูงขึ้นจะทำให้พลังงานสูญเสียบนรางเทมากขึ้น