งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการดูดซับตะกั่วและสังกะสีของแฝกที่ปลูกบนดินหางแร่ตะกั่วและหางแร่สังกะสีตามลำดับ โดยมีปัจจัยในการศึกษาคือ ระดับความเข้มข้นของหางแร่ที่ใช้ปลูกแฝกที่ 50% และ 100% และการบำรุงแฝกด้วยปุ๋ยทุก 30 วัน ซึ่งแบ่งเป็นบำรุงด้วยปุ๋ยเคมี บำรุงด้วยปุ๋ยอินทรีย์ และไม่บำรุงด้วยปุ๋ย โดยมีระยะการเก็บเกี่ยว 120 วันหลังปลูก การวิจัยนี้ได้ใช้เทคนิคการเรืองรังสีเอกซ์ในการวิเคราะห์หาความเข้มข้นของตะกั่วและสังกะสีที่ถูกดูดซับไว้ในแฝก ผลการวิจัยพบว่า การเจริญเติบโตของแฝกที่ปลูกบนดินทดลองหางแร่ตะกั่วทุกความเข้มข้นที่มีการบำรุงด้วยปุ๋ย มีการเจริญเติบโตดีกว่าแฝกที่ปลูกบนดินที่ไม่บำรุงด้วยปุ๋ย ผลการวิเคราะห์ความเข้มข้นของตะกั่วพบว่าแฝกที่ปลูกบนดินหางแร่ตะกั่วที่ระดับความเข้มข้นหางแร่ 100% ที่ได้รับการบำรุงด้วยปุ๋ยเคมีสามารถดูดซับตะกั่วไว้ได้มากที่สุด คือ 182.7 มิลลิกรัม ส่วนแฝกที่ปลูกบนดินทดลองหางแร่สังกะสีพบว่า ระดับความเข้มข้นของดินหางแร่มีผลต่อการเจริญเติบโตของแฝก โดยแฝกที่ปลูกบนดินหางแร่สังกะสีที่ระดับความเข้มข้นของหางแร่ 50% จะมีการเจริญเติบโตดีกว่าแฝกที่ปลูกบนดินหางแร่สังกะสีที่มีระดับความเข้มข้นหางแร่ 100% และจากผลการทดลองพบว่าแฝกที่ปลูกบนดินหางแร่ที่บำรุงด้วยปุ๋ยเคมีมีการตายถึง 75% ส่วนแฝกที่ปลูกบนดินหางแร่ที่บำรุงด้วยปุ๋ยอินทรีย์มีการเจริญเติบโตดีที่สุด และสามารถดูดซับสังกะสีไว้ได้ในปริมาณ 38.1 มิลลิกรัม