วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลกระทบของกระบวนการความร้อนเชิงกลที่มีต่อความเค้นภายใน (internal stress,(+,s)(,i)) ระหว่างการคืบของเหล็กกล้าไร้สนิม 304 ซึ่งกระบวนการความร้อนเชิงกลที่ใช้ในงานวิจัยครั้งนี้เริ่มจากการให้ความร้อนแก่เหล็กกล้าไร้สนิม 304 ที่อุณหภูมิ 900(+,ฐ)C เป็นเวลา 1 ชั่วโมงหลังจากนั้นนำไปรีดให้ความหนาลดลง 3 เปอร์เซ็นต์ แล้วนำไปให้ความร้อนที่อุณหภูมิ900(+,ฐ)C เป็นเวลา 3 นาที และเรียกเหล็กกล้าไร้สนิมที่ผ่านกระบวนการให้ความร้อนเชิงกลว่า 304TT สำหรับเหล็กกล้าไร้สนิมที่ไม่ผ่านกระบวนการดังกล่าวเรียกว่า 304ARในงานวิจัยครั้งนี้พบว่ากระบวนการความร้อนเชิงกลมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงการกระจายตัวทางสถิติของความลาดชันของขอบเกรน (grain boundary inclination distribution)โดยไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงสัดส่วนของขอบเกรนชนิด CSLB (Coincidence-Site-LatticeBoundary) และจากการศึกษาการเซนซิไทซ์ที่อุณหภูมิ 650(+,ฐ)C พบว่า 304TT มีความต้านทานต่อการเซนซิไทซ์บริเวณขอบเกรนมากกว่า 304AR เพื่อศึกษาผลกระทบของกระบวนการความร้อนเชิงกลที่มีต่อการคืบ งานวิจัยนี้จึงได้สร้างเครื่องทดสอบการคืบแบบให้น้ำหนักคงที่แก่ชิ้นงาน (constant load creep testingmachine) โดยทำการทดลองให้ความเค้น 200 MPa แก่ชิ้นงาน ที่อุณหภูมิ 650(+,ฐ)Cจากผลการทดลองพบว่าการเซนซิไทซ์มีผลต่อพฤติกรรมการคืบของ 304AR มากกว่า 304TT และเมื่อทำการหาค่าความเค้นภายในโดยวิธี load reduction creep test พบว่า ค่าความเค้นภายในของ 304TT มีค่าน้อยกว่า 304AR และชิ้นงานทั้งสองมีค่าความเค้นภายในลดลงเมื่อนำชิ้นงานผ่านกระบวนการเซนซิไทซ์ก่อนที่จะนำไปทดสอบการคืบ แต่จากการทดลองหาค่า apparentstress exponent (n) พบว่า ค่า n ของ 304TT มีค่าค่อนข้างคงที่อยู่ในช่วง 10-11ในขณะที่ค่า n ของ 304AR มีค่าเพิ่มขึ้นในจาก 10 เป็น 12 เมื่อถูกเซนซิไทซ์ ดังนั้นจึงทำให้การเซนซิไทซ์มีผลกระทบต่อลักษณะการคืบของ 304AR มากกว่า 304TT