การวิจัยนี้เป็นการทดลองหาปริมาณธาตุโบรอนในตัวอย่างดิน โดยการวัดรังสีพรอมต์แกมมาพลังงาน 478 กิโลอิเล็กตรอนโวลต์จากปฏิกิริยา ('10)B(n,(+,a))('7)Li ระบบอาบนิวตรอนประกอบด้วยต้นกำเนิดนิวตรอนชนิดอะเมริเซียม-เบริลเลียมความแรง 500 มิลลิคูรี(18.5 กิกะเบคเคอเรล) และใช้น้ำเป็นตัวหน่วงนิวตรอน โดยวางหัววัดรังสีเจอร์มาเนียมบริสุทธิ์สูงสำหรับวัดรังสีพรอมต์แกมมาที่เกิดขึ้นไว้ชิดด้านข้างของภาชนะบรรจุตัวอย่างซึ่งวางอยู่บนปากท่อนำลำนิวตรอน และได้ทำการศึกษาปัจจัยซึ่งมีผลต่อความเข้มของรังสีพรอมต์แกมมาที่พลังงาน 478 กิโลอิเล็กตรอนโวลต์ ปัจจัยดังกล่าว ได้แก่ ผลของตำแหน่งของต้นกำเนิดรังสี ตำแหน่งของหัววัดรังสี ขนาดของภาชนะใส่ ตัวอย่าง ปริมาณตัวอย่างความหนาแน่นของตัวอย่าง และความชื้นในตัวอย่าง ได้ใช้เทคนิคการเติมสารมาตรฐานเพื่อการสร้างกราฟปรับเทียบความสัมพันธ์ระหว่างความเข้มของรังสีพรอมต์แกมมากับปริมาณโบรอนในดินสำหรับการหาปริมาณโบรอนจากตัวอย่างดินอื่นๆ ได้ทำการวิเคราะห์เชิงปริมาณของธาตุโบรอนในดินจากตัวอย่างดินจำนวน 5 ตัวอย่าง พบว่า ปริมาณโบรอนที่วิเคราะห์ได้อยู่ในช่วงประมาณ 26-48 ส่วนในล้านส่วนโดยน้ำหนัก และมีค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานไม่เกิน 9 ส่วนในล้านส่วนโดยน้ำหนัก สำหรับขีดจำกัดในการวิเคราะห์โบรอนในดินด้วยเทคนิคนี้มีค่าประมาณ0.2 ส่วนในล้านส่วนโดยน้ำหนัก ที่เวลาในการวัดรังสี 12000 วินาที วิธีการที่พัฒนาขึ้นมาสามารถนำไปใช้ในการปรับเทียบเทคนิคนี้ สำหรับการวิเคราะห์หาปริมาณโบรอนในดิน ณพื้นที่ได้