งานวิจัยนี้ได้ศึกษาปฏิกิริยากราฟต์โคพอลิเมอไรเซชันของอะคริลาไมด์ และ/หรือกรดอะคริลิกบนแป้งมันสำปะหลัง โดยริเริ่มปฏิกิริยาด้วยวิธีการฉายรังสีแกมมาพร้อมกัน ศึกษาผลของตัวแปรที่สำคัญ ได้แก่ อัตราส่วนของมอนอเมอร์ต่อแป้งมันสำปะหลัง ปริมาณรังสี ปริมาณอัตราการเปล่งรังสี อัตราส่วนของอะคริลาไมด์ต่อกรดอะคริลิก และการเติมสารเติมแต่งต่าง ๆ เช่น กรดไนตริกและกรดมาเลอิก เป็นต้น ที่มีต่อปฏิกิริยาการเกิดกราฟต์ผลพลอยได้จากปฏิกิริยากราฟต์โคพอลิเมอไรเซชันคือ โฮโมพอลิเมอร์ของมอนอเมอร์ทั้งสองชนิด และโคพอลิเมอร์อิสระของมอนอเมอร์ทั้งสอง เมื่อผ่านกระบวนการแยกเอาผลพลอยได้จากปฏิกิริยาออก โดยการสกัดด้วยน้ำหรือเมทานอลจึงได้กราฟต์โคพอลิเมอร์ นำกราฟต์โคพอลิเมอร์ที่ได้มาทำปฏิกิริยาสะพอนิฟิเคชันด้วยสารละลายโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ความเข้มข้นร้อยละ 5 ที่อุณหภูมิห้อง เพื่อเปลี่ยนหมู่คาร์บอซิลิกแอซิดของกรดอะคริลิกให้เป็นหมู่คาร์บอซิเลต หาตัวแปรการกราฟต์ที่เป็นตัวบ่งชี้ระดับการเกิดปฏิกิริยากราฟต์โคพอลิเมอไรเซชัน อันได้แก่ ร้อยละการเกิดโฮโมพอลิเมอร์ ร้อยละของประสิทธิภาพการเกิดกราฟต์โคพอลิเมอร์ และร้อยละของอัตราส่วนกราฟต์โคพอลิเมอร์ ซึ่งมีความสัมพันธ์กับความสามารถในการดูดซึมน้ำ กราฟต์โคพอลิเมอร์ที่สังเคราะห์ได้จากภาวะที่อัตราส่วนของมอนอเมอร์ต่อแป้งมันสำปะหลังเท่ากับ 2:1 ปริมาณรังสี 6.0 กิโลเกรย์ ปริมาณอัตราการเปล่งรังสี 2.24 กิโลเกรย์ต่อชั่วโมง และอัตราส่วนของอะคริลาไมด์ต่อกรดอะคริลิกเท่ากับ 70:30 เมื่อผ่านการทำปฏิกิริยาสะพอนิฟิเคชันแล้วมีความสามารถในการดูดซึมน้ำกลั่นสูงถึง 1142 กรัมต่อกรัมของพอลิเมอร์แห้ง และเมื่อทดสอบการดูดซึมน้ำของพอลิเมอร์นี้ในสารละลายโซเดียมคลอไรด์สารละลายแมกนีเซียมคลอไรด์ สารละลายแคลเซียมคลอไรด์ และสารละลายบัฟเฟอร์ พบว่าความสามารถในการดูดซึมน้ำขึ้นอยู่กับชนิดและความเข้มข้นของสารละลายเกลือ และค่าความเป็นกรด-เบสของสารละลายบัฟเฟอร์ นอกจากนี้ได้ตรวจสอบขั้นตอนต่าง ๆ ในการเกิดปฏิกิริยาโดยใช้ FTIR ศึกษาหาระยะเวลาที่เหมาะสมในการทำปฏิกิริยาสะพอนิฟิเคชันด้วยการวิเคราะห์หาองค์ประกอบของธาตุโดยใช้วิธีวิเคราะห์ธาตุ และพิจารณาลักษณะพื้นผิวโดยใช้กล้องจุลทรรศน์แบบกราด