ได้เตรียมอนุพันธ์เฟอร์โรซินิลเอมีน N, N-dimethylaminomethylferrocene, N, N-dimethyl-aminomethylferrocene methiodide, (+,a)-methylferrocenylmethylamine, ferrocenylethylamine,diphenylaminomethylferrocene, Schiff base derivative, reduced Schiff base derivative, 6-ferro-cenyl-2, 2(')-bipyridine, 2-((+,a),(+,a)-diphenylhydroxylmethyl) dimethylaminomethylferrocene และอนุพันธ์เฟอร์โรซีนอื่น ๆ คือ acetylferrocene, ferrocenylmethylalcohol และ (+,a)-hydroxyethylfer-rocene ตรวจพิสูจน์เอกลักษณ์ด้วยเทคนิคทางอินฟราเรดและโปรตอนเอ็นเอ็มอาร์ เตรียมสารประกอบอินคลูชันของอนุพันธ์เฟอร์โรซีนและอนุพันธ์ชนิดอื่น ๆ กับบีตาไซโคลเดกซ์ทริน โดยเติมอนุพันธ์เฟอร์โรซินิลเอมีนลงในสารละลายน้ำของบีตาไซโคลเดกซ์ทรินที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส ได้เปอร์เซ็นต์ผลได้ 60-75 ตรวจพิสูจน์เอกลักษณ์ของสารประกอบอินคลูชันโดยเทคนิคโปรตอนเอ็นเอ็มอาร์ อินฟราเรด และการเลี้ยวเบนรังสีเอ็กซ์ อัตราส่วนที่หาด้วยการวิเคราะห์ธาตุเป็น 1:1 การวิเคราะห์ทางเทอร์โมเกรวิเมตรีแสดงว่าสารประกอบอินคลูชันเสถียรต่อความร้อน ข้อมูลทางโปรตอนเอ็นเอ็มอาร์แสดงให้เห็นว่าแรงกระทำระหว่างอนุพันธ์เฟอร์โรซินิลเอมีนเกิดอินคลูชัน ดิฟแฟรกโตแกรมของรังสีเอ๊กซ์ของสารประกอบอินคลูชันต่างจากของของผสมในชุดเดียวกัน ศึกษาความสามารถในการเร่งปฏิกิริยาของอนุพันธ์เฟอร์โรซินิลเอมีนที่เตรียมได้ในแอลคิลเลชันของเบนซัลดีไฮด์ด้วยไดเอทิลซิงค์ ได้ผลได้ปานกลางถึงสูง (45-96%) แต่มีความเลือกจำเพาะทางอิแนนทิโอเมอร์ต่ำ ในทางตรงกันข้ามสารประกอบอินคลูชันให้ผลได้ที่ต่ำ (37-54%) แต่มีความเลือกจำเพาะทางอิแนนทิโอเมอร์ที่สูงกว่า