การศึกษาครั้งนี้ มีกรอบแนวความคิด คือ ย่านการค้าใจกลางเมืองเก่า เป็นบริเวณที่มีคุณค่าและความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของเมืองเชียงใหม่ เพราะมีพัฒนาการเกิดขึ้นพร้อมๆ กับการตั้งถิ่นฐานของเมือง การพัฒนาย่านการค้าจึงจำเป็นต้องคำนึงถึงคุณค่า ควบคู่ไปกับการพัฒนาให้ย่านการค้านั้นดำเนินหน้าที่ต่อไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีจุดมุ่งหมายของการศึกษาวิทยานิพนธ์ในครั้งนี้ คือการพัฒนาการของย่านการค้า องค์ประกอบที่มีคุณค่า ตลอดจนสภาพปัจจุบันและปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อกิจกรรม และคุณค่าของย่านการค้า จากผลการศึกษาพบว่า ย่านการค้าใจกลางเมืองเก่า มีพัฒนาการเกิดขึ้นพร้อมๆ กับการตั้งถิ่นฐานของเมืองเชียงใหม่ โดยการค้าในช่วงแรกปรากฎในรูปแบบของตลาดชั่วคราว ติดตลาดในบางเวลาขายสินค้าเกษตรกรรมตามสองฝั่งถนน ต่อมาได้มีการพัฒนาโดยสร้างร้านค้าตั้งอยู่สองฝั่งถนนท่าแพและถนนช้างม่อย และสร้างตลาดสดถาวรขึ้น คือ ตลาดวโรรสและตลาดต้นลำใย สร้างอาคารพาณิชย์โดยรอบตลาด ค้าขายสินค้าตลอดทั้งวัน และมีการขยายตัวของกิจกรรมการค้าตามถนนสายสำคัญๆ ในย่านการค้า ดังที่พบเห็นได้ในปัจจุบัน และสำหรับคุณค่าที่ปรากฎในย่านการค้าใจกลางเมืองเก่าแบ่งได้เป็น 5 ประเภทด้วยกัน คือ 1. คุณค่าทางด้านประวัติศาสตร์และการศึกษา 2. คุณค่าทางสถาปัตยกรรม ศิลปกรรม 3. คุณค่าทางสังคมและวัฒนธรรม 4. คุณค่าทางเศรษฐกิจ 5. คุณค่าทางนิเวศวิทยา ปัจจุบันย่านการค้าตั้งอยู่ในเขตชั้นในของเมือง คือ บริเวณนับตั้งแต่แนวกำแพงเมืองจนถึงริมแม่น้ำปิง เป็นบริเวณใจกลางเมือง ซึ่งเป็นบริเวณที่มีราคาที่ดินสูงสุดของเมือง มีการจราจรที่หนาแน่นและมีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นด้วย อีกทั้งยังมีปัญหา ได้แก่ ปัญหาแม่น้ำและน้ำแม่ข่าเน่าเสียปัญหาขาดแคลนที่จอดรถ ปัญหาอาคารเก่าทรุดโทรม ปัญหาการใช้ที่ดิน โดยปัญหาเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อคุณค่าของย่านการค้า รวมทั้งผู้ที่อยู่อาศัยในพื้นที่ด้วย ดังนั้นข้อเสนอแนะ เพื่อเป็นแนวทางสำหรับพัฒนาย่านการค้าใจกลางเมืองเก่า อาศัยหลักการของการอนุรักษ์ ได้แก่ การอนุรักษ์อาคารเก่า องค์ประกอบที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ และพัฒนาย่านการค้า ประกอบด้วยการแก้ปัญหาที่มีอยู่ ได้แก่ การปรับปรุงทางเดินเท้าและเพิ่มความร่มรื่น การปิดถนนเพื่อกิจกรรมในบางช่วงเวลา การปรับปรุงเทศบัญญัติและการบริหารการจัดการ เพื่อยังคงดำเนินบทบาทหน้าที่ของย่านการค้าต่อไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ