วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการศึกษาเพื่อจัดทำแผนแม่บทการพัฒนาระบบการจราจรภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งมีระยะเวลาระหว่างปี พ.ศ.2543 ถึง พ.ศ.2553 และมีขอบเขตการศึกษาครอบคลุมพื้นที่ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และบริเวณพื้นที่โดยรอบที่ได้รับผลกระทบโดยตรงจากการเดินทางของประชากรจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย การศึกษาแผนแม่บทการจราจรของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยนี้ เริ่มด้วยการสำรวจ 1) ข้อมูลทางด้านกายภาพของพื้นที่และเส้นทางการเดินทางภายในมหาวิทยาลัยและรอบนอกมหาวิทยาลัย 2) ข้อมูลการเดินทางที่เกิดขึ้นภายในพื้นที่มหาวิทยาลัย ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะนำไปวิเคราะห์เพื่อพัฒนาให้เป็นแบบจำลอง วิเคราะห์การเดินทางของประชากรจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และนำไปใช้ในการทำนายปริมาณสภาพการเดินทางที่จะเกิดขึ้นในอนาคต การศึกษาได้นำเสนอแนวทางการพัฒนาระบบการจราจรเพื่อรองรับสภาพการเดินทางที่จะเกิดขึ้นใน2 รูปแบบ คือ 1) แนวทางพัฒนาระบบจราจรเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะจุดที่สามารถดำเนินการได้ในระยะสั้นประกอบด้วย การปรับปรุงทางแยกภายในมหาวิทยาลัย การปรับปรุงผิวจราจรภายในมหาวิทยาลัย การจัดระเบียบการเดินรถภายในมหาวิทยาลัย และการปรับปรุงทางเท้าภายในมหาวิทยาลัย และ 2) แนวทางพัฒนาระบบจราจรเชิงบูรณาการที่จะดำเนินการในระยะยาว ประกอบด้วย การจำกัดและควบคุมการเข้าออกมหาวิทยาลัยของรถยนต์ การจัดที่จอดรถยนต์ภายในมหาวิทยาลัย และการจัดรถบริการภายในมหาวิทยาลัยการศึกษาได้ทำการวิเคราะห์ผลดีและผลเสียที่เกิดขึ้นจากแนวทางพัฒนาระบบการจราจรที่นำเสนอทั้งทางเศรษฐศาสตร์และทางวิศวกรรมจราจรเพื่อเปรียบเทียบ และคัดเลือกแนวทางที่เหมาะสมกับการจัดทำแผนแม่บทพัฒนาระบบการจราจรภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แผนแม่บทที่จัดทำขึ้นมานี้จะเป็นกรอบชี้นำการพัฒนาระบบการจราจรภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่สามารถรองรับความต้องการการเดินทางของประชากรจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้อย่างมีประสิทธิภาพซึ่งจะส่งผลต่อเนื่องให้มหาวิทยาลัยสามารถดำเนินการได้ตามปณิธานของมหาวิทยาลัย