การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างแบบจำลองใหม่เพื่อศึกษาปรากฎการณ์ทางชีวภาพที่เกิดขึ้นขณะเกิดการเสริมสร้างกระดูกโดยใช้หลักการของ ไกด์ ทิชชู รีเจนเนอเรชั่น และเพื่อศึกษาถึงผลของเดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 ในกระบวนการสร้างกระดูก รอยโรคที่ทำขึ้นที่เนื้อกระดูกคอร์ติคัล(5x1.5 มม.) ที่กระดูกขาหลังท่อนบนในหนูวิสตาร์ ถูกปิดครอบด้วยท่อกลวงลักษณะครึ่งวงกลมที่ทำจากไทเทเนียม (8x1.5x2 มม.) การศึกษาการเสริมสร้างกระดูกทำในวันที่ 3, 7, 21, 28หลังจากเริ่มการทดลอง หนูได้รับการฉีดสารเพื่อศึกษาอัตราการแบ่งตัวของเซลล์ (BrdU) ก่อนการเก็บตัวอย่างกระดูก 1 ชม. ตัวอย่างกระดูกได้ถูกนำไปศึกษาทางจุลกายวิภาคศาสตร์ และศึกษาปริมาณของเอนซัยม์คอกซ์-2 ปัจจัยการเจริญพีดีจีเอฟ ปัจจัยการเจริญไอจีเอฟ และ ปัจจัยการเจริญบีเอ็มพี-6ด้วยวิธีการย้อมทางอิมมูโน จากการศึกษาพบว่ามีการเริ่มการสร้างกระดูกในวันที่ 7 ปริมาณของกระดูกที่สร้างใหม่เพิ่มขึ้นจนถึงร้อยละ 56-60 ของพื้นที่ของรอยโรคในวันที่ 28 ทั้งในบริเวณในรอยโรคของกระดูก คอร์ติคัลและเหนือรอยโรค พบว่าอัตราการแบ่งตัวของเซลล์เพิ่มมากขึ้นก่อนหน้ามีการเพิ่มอย่างมากของกระดูก ปริมาณของ เอนซัยม์คอกซ์-2 ปัจจัยการเจริญพีดีจีเอฟและปัจจัยการเจริญบีเอ็มพี-6 ที่มีระดับสูงในวันที่ 3 ของการสร้างกระดูกใหม่แสดงถึงความสำคัญของปัจจัยทั้งสามในระยะต้นของการสร้างกระดูก สารที่มีผลยับยั้งการทำงานของเอนซัยม์คอกซ์-2(NS-398) มีผลทำให้ลดปริมาณของกระดูกที่สร้างใหม่ลงร้อยละ 25 รวมทั้งลดปริมาณของเอนซัยม์คอกซ์-2 และ ปัจจัยการเจริญบีเอ็มพี-6 ลงร้อยละ 50-60 ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึงบทบาทของพรอสตาแกลนดิน และ ปัจจัยการเจริญอื่น ๆ ในการกระตุ้นการสร้างกระดูกใหม่ ผลของเดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 ต่อการสร้างกระดูกโดยใช้แบบจำลองเดียวกันนี้ในกลุ่มสัตว์ทดลอง 4 กลุ่ม ซึ่งได้รับเดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 เพียงครั้งเดียวเมื่อเริ่มการทดลองในความเข้มข้นแตกต่างกัน (10('-9), 10('-7), 10('-5), 10('-3) โมลาร์) จำนวนเท่ากัน (10 ไมโครลิตร)โดยใช้กระดูกฝั่งตรงข้ามเป็นกลุ่มควบคุม ผลการทดลองพบว่า เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 ที่10-5 และ 10-3 โมลาร์ กระตุ้นให้มีการสร้างกระดูกเพิ่มขึ้นร้อยละ 35 โดยมีปริมาณของกระดูกที่สร้างขึ้นใหม่คิดเป็นร้อยละ 54 และร้อยละ 53 ของรอยโรคตามลำดับ เทียบกับร้อยละ 40 ของรอยโรคในกลุ่มควบคุม ปริมาณของปัจจัยการเจริญพีดีจีเอฟ-เอ และ -บี ในรอยโรคเพิ่มขึ้น 2-3 เท่า อย่างมีนัยสำคัญ เมื่อใช้ เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 ที่ความเข้มข้นสูง ปริมาณของปัจจัยการเจริญบีเอ็มพี-2 และ -6 เพิ่มขึ้น 2-3 เท่าอย่างมีนัยสำคัญเช่นเดียวกันในกลุ่มสัตว์ทดลองที่ได้รับเดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 ที่ความเข้มข้น 10-3 โมลาร์ แต่ไม่พบว่ามีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญของระดับของปัจจัยการเจริญไอจีเอฟ และ อัตราการแบ่งตัวของเซลล์ ในทุกความเข้มข้นของเดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 เมื่อเทียบกับกลุ่มทดลอง ในการทดลองเพื่อทดสอบการกระตุ้นการสร้างกระดูกของ เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 กับรากเทียมลักษณะเป็นเกลียวที่ทำขึ้นจากไทเทเนียม(เส้นผ่าศูนย์กลาง 1.35 มม. ยาว 1.5 มม.) ที่ฝังในกระดูกขาหลังท่อนบน (2 ตำแหน่งต่อกระดูก 1ชิ้น) เป็นเวลา 3 และ 8 สัปดาห์นั้น พบว่า เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 กระตุ้นให้สร้างกระดูกในตำแหน่งที่อยู่ระหว่างเกลียวของรากเทียมเพิ่มขึ้นร้อยละ 20 และ กระดูกที่สร้างขึ้นใหม่ล้อมรอบรากเทียมในช่องไขกระดูกมีความหนาและความกว้างเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (ร้อยละ 34และร้อยละ 59 ตามลำดับ) ในเวลา 8 สัปดาห์ ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึง เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 กระตุ้นให้เพิ่มการสร้างกระดูกในแบบจำลองนี้ นอกจากนั้นแล้ว ปัจจัยการเจริญพีดีจีเอฟ-เอ และ -บี รวมทั้ง ปัจจัยการเจริญบีเอ็มพี-2 และ-6 ยังอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของกลไกของการกระตุ้นการสร้างกระดูกโดย เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2