การศึกษาความจำเพาะของการวิเคราะห์แอมเฟตามีนและเมทแอมเฟตามีนทำโดยการ สังเคราะห์อนุพันธ์แอมเฟตามีน 2 อนุพันธ์ และอนุพันธ์เมทแอมเฟตามีน2 อนุพันธ์ คือ N-(3- aminopropyl)amphetamine ( ก ) , N-(4-aminobutyl)amphetamine ( ข ) , N-(3-aminopropyl) methamphetamine ( ค ) และN-(4-aminobutyl)methamphetamine ( ง ) เพื่อใช้เตรียมเป็นอิมมูโนเจนและสารติดฉลากด้วยเอนไซม์เปอร์ออกซิเดส โดยศึกษาปฏิกิริยาการแย่งที่ระหว่างแอมเฟตามีนและเมทแอมเฟตามีนกับสารติดฉลากด้วยเอนไซม์ในการจับกับแอนติบอดี โดยอาศัยหลักการของเฮเทอโรโลกัส จากการศึกษาพบว่า การใช้แอนติซีรัมและสารติดฉลากจากอนุพันธ์ คสามารถตรวจวัดแอมเฟตามีนและเมทแอมเฟตามีนได้ โดยมีความไวของการวิเคราะห์เท่ากับ 34 ต่อ log ของความเข้มข้นและสามารถเกิดปฏิกิริยาข้ามได้กับ อีเฟดรีนซูโดอีเฟดรีน และฟีนิลโพรพาโนลา มีนด้วยค่า relative reactivity เท่ากับ 0.27,0.14 และ 0.14 ตามลำดับ สำหรับคอมบิเนชันจาก แอนติซีรัมของอนุพันธ์ ค และสารติดฉลากจากอนุพันธ์ ก สามารถตรวจวัดแอมเฟตามีน เมทแอมเฟตามีนและอีเฟดรีนได้โดยมีความไวของการวิเคราะห์เท่ากับ 25 ต่อ log ของความเข้มข้น และจะเกิดปฏิกิริยาข้ามกับซูโดอีเฟดรีนและฟีนิลโพรพาโนลามีน ด้วยค่า relative reactivity เพียง0.05 และ 0.10 ตามลำดับ ดังนั้นด้วยหลักการของเฮเทอโรโลยีคอมบิเนชันทั้ง 2 ลักษณะจึงมีความจำเพาะเพียงพอในการตรวจวัดแอมเฟตามีนและเมทแอมเฟตามีน ด้วยโพลีโคลนอล แอนติบอดี อย่างไรก็ตามควรได้รับการพัฒนาเป็นวิธีวิเคราะห์ทางอิมมูโนแอสเสย์ก่อนที่จะนำไป ใช้ในการตรวจวัดการใช้ยาในทางที่ผิดต่อไป