ศึกษาคุณสมบัติของฟิล์มเดี่ยวและฟิล์มผสมระหว่างเอธิลเซลลูโลสและแอมโมนิโอเมธาคริเลตโคโพลิเมอร์ ชนิด บี ในระบบตัวทำละลายอินทรีย์ (เอธิลเซลลูโลส กับ ยูดราจิต อาร์ เอส100) และในระบบชนิดกระจายตัวในน้ำ (ชัวร์ลีส กับ ยูดราจิด อาร์ เอส 30 ดี) รวมทั้งอิทธิพลของชนิดและปริมาณของพลาสติกไซเซอร์ต่อคุณสมบัติทางเคมีกายภาพและเชิงกลของฟิล์ม และผลต่อลักษณะการปลดปล่อยตัวยาจากโพรพราโนลอลไฮโดรคลอไรด์เพลเลทที่เคลือบด้วยฟิล์มเดี่ยวและฟิล์มผสมเหล่านี้ เตรียมโพรพราโนลอลไฮโดรคลอไรด์เพลเลทโดยใช้เทคนิคเอ็กซ์ทูรชัน-สเฟียรซ์โรไนซ์เซชัน แล้วนำมาเคลือบฟิล์มโดยใช้เทคนิคการเคลือบแบบฟลูอิดไดซืเบดชนิดพ่นจากด้านล่าง พบว่าชนิดและปริมาณที่แตกต่างกันของพลาสติกไซเซอร์มีอิทธิพลต่อลักษณะพื้นผิวและคุณสมบัติเชิงกลของฟิล์มเดี่ยวและฟิล์มผสม ในระบบตัวทำละลายอินทรีย์ ไดบิวทิล ทาเลททำให้ฟิล์มของเอธิลเซลลูโลสและฟิล์มผสมที่มีสัดส่วนของเอธิลเซลลูโลสอยู่มากกว่ามีลักษณะพื้นผิวและคุณสมบัติเชิงกลที่ดี ในขณะที่ไตรเอธิล ซิเทรดทำให้ฟิล์มของยูดราจิด อาร์ เอส 100 และฟิล์มที่มีสัดส่วนของยูดราจิด อาร์ เอส 100 อยู่มากกว่ามีลักษณะพื้นผิวและคุณสมบัติเชิงกลที่ดี ส่วนฟิล์มผสมทั้งหมดที่เตรียมจากระบบชนิดกระจายตัวในน้ำ และมีไตรเอธิล ซิเทรดเป็นพลาสติกไซเซอร์สามารถทำให้เกิดฟิล์มที่นุ่มและยืดหยุ่นได้ดี รวมทั้งทำให้ฟิล์มมีลักษณะเรียบมากขึ้น ในการเพิ่มปริมาณของพลาสติกไซเซอร์ สามารถทำให้เกิดลักษณะพื้นผิวและคุณสมบัติเชิงกลที่ดีขึ้น นอกจากนี้ชนิดและปริมาณที่แตกต่างกันของพลาสติกไซเซอร์ยังสามารถปรับเปลี่ยนลักษณะและอัตราเร็วของการปลดปล่อยยา การเติมยูดราจิด อาร์ เอส 100 ลงในฟิล์มผสมจะทำให้พื้นผิวมีลักษณะที่เรียบขึ้น แต่การเติมยูดราจิด อาร์ เอส 30 ดีในฟิล์มผสมไม่ได้ช่วยทำให้เกิดลักษณะพื้นผิวที่ดีขึ้นอย่างไรก็ตามฟิล์มผสมที่ได้ระหว่างโพลิเมอร์ 2 ชนิดทั้งในระบบตัวทำละลายอินทรีย์ และในระบบชนิดกระจายตัวในน้ำสามารถทำให้อัตราการปลดปล่อยของยาช้าลงเมื่อเปรียบเทียบกับฟิล์มเดี่ยว ๆ ที่เตรียมจากยูดราจิด อาร์ เอส (แอมโมนิโอเมธาคริเลต โคโพลิเมอร์ ชนิด บี) ผลจากอินฟราเรดสเปคตรัมแสดงให้เห็นว่าเกิดปฏิกิริยาระหว่างโพลิเมอร์ 2 ชนิดนี้เตรียมจากระบบชนิดกระจายตัวในน้ำ แต่จากลักษณะของเอ็กซ์เรย์ดิฟแฟรคโทรแกรมไม่สามารถตรวจสอบการเกิดปฏิกิริยาใด ๆ ระหว่างโพลิเมอร์ 2 ชนิดในระบบชนิดกระจายตัวในน้ำ