การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์การใช้บริการทางการแพทย์ของผู้ป่วยประกันสังคมที่มาใช้บริการที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533โดยทำการเก็บข้อมูลเป็นระยะเวลา 6 เดือนตั้งแต่ เดือนพฤษภาคม ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2540 ข้อมูลเกี่ยวกับจำนวนผู้ประกันตนที่มาใช้บริการชนิดของโรคและค่าใช้จ่ายที่เกิดจากการมาใช้บริการได้จากการแจงนับจากเวชระเบียน ส่วนการประเมินความพึงพอใจของผู้ป่วยเก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์ผู้ประกันตนโดยตรง ผลการศึกษาพบว่าในระยะเวลา 6 เดือน มีผู้ประกันตนทั้งหมด 8,707 คน มาใช้บริการแบบผู้ป่วยนอกจำนวน 22,556 ครั้ง เฉลี่ยประมาณ 2.59 ครั้งต่อผู้ประกันตนที่มาใช้บริการ 1 คนอัตราการใช้บริการผู้ป่วยนอกเฉลี่ยเท่ากับ 294.2 ครั้งต่อผู้ประกันตน 1,000 คน โรคที่ผู้ประกันตนมาใช้บริการแบบผู้ป่วยนอกมากที่สุด 5 อันดับ ได้แก่ โรคทางระบบทางเดินหายใจ (13.2%) โรคทางระบบกล้ามเนื้อและกระดูก (11.5%) โรคทางระบบต่อมไร้ท่อและเมตาบอลิสม (9.9%) โรคทางระบบไหลเวียนโลหิตและหลอดเลือด (8.2%) และโรคผิวหนัง (7.2%) ค่ารักษาต่อครั้งเป็นเงิน338.80 บาท ค่ารักษาต่อรายเป็นเงิน 877.67 บาท จำแนกเป็นค่ายา 85.78% ค่าตรวจทางรังสีวิทยา 7.38% ค่าตรวจทางห้องปฏิบัติการ 6.75% ค่าตรวจคลื่นหัวใจ 0.06% และค่าเวชภัณฑ์0.03% สำหรับการมาใช้บริการแบบผู้ป่วยในพบว่า มีผู้ประกันตนทั้งหมด 427 คน มารักษาตัวในโรงพยาบาลจำนวน 505 ครั้ง เฉลี่ยประมาณ 1.18 ครั้งต่อผู้ประกันตนที่มาใช้บริการ 1 คน อัตราการใช้บริการผู้ป่วยในเฉลี่ยเท่ากับ 6.59 ครั้งต่อผู้ประกันตน 1,000 คน โรคที่ผู้ประกันตนมาใช้บริการแบบผู้ป่วยในมากที่สุด 5 อันดับ ได้แก่ โรคทางระบบทางเดินอาหาร (14.7%) โรคทางระบบสืบพันธุ์และระบบทางเดินปัสสาวะ (13.1%) โรคทางระบบไหลเวียนโลหิตและหลอดเลือด (11.1%)โรคเกี่ยวกับเนื้องอกหรือมะเร็ง (10.9%) และโรคทางระบบกล้ามเนื้อและกระดูก (8.5%) ค่ารักษาต่อครั้งเป็นเงิน 6,582.85 บาท ค่ารักษาต่อรายเป็นเงิน 7,767.76 บาท จำแนกเป็นค่ายา 51.76%ค่าตรวจทางรังสีวิทยา 5.95% ค่าตรวจทางห้องปฏิบัติการ 3.81% ค่าตรวจคลื่นหัวใจ 0.05% และค่าเวชภัณฑ์ 38.43% ส่วนผลการประเมินความพึงพอใจของผู้ประกันตน พบว่าค่าเฉลี่ยระดับความพึงพอใจเท่ากับ 3.50(+,ฑ)0.43 ผู้ประกันตนส่วนใหญ่ประมาณ 98.4% มีความพอใจอยู่ในระดับปานกลางถึงสูง โดยผู้ประกันตนไม่พอใจต่อการรอคอยมากที่สุด ในขณะที่พอใจต่อระบบการให้บริการของโรงพยาบาลมากที่สุด ผลการศึกษาครั้งนี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการปรับปรุงคุณภาพการบริการและเป็นข้อมูลสำหรับผู้ทีเกี่ยวข้องในการพิจารณาปรับกำหนดค่าเหมาจ่ายรายหัวที่สอดคล้องกับค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจริงในโรงพยาบาลระดับทุติยภูมิ หรือโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย เพื่อมิให้ก่อให้เกิดภาวะที่กระทบกระเทือนต่อสถานะการเงินของโรงพยาบาล