วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการประมาณค่าองค์ประกอบความแปรปรวนสำหรับแผนแบบการทดลองของตัวแบบข้ามกลุ่ม 2 ปัจจัยสุ่ม คือ ปัจจัยทดลอง A และปัจจัยทดลอง B 2 วิธี คือ วิธีแบบคลาสสิก (Classical Estimation) และวิธีแบบเบส์ (Bayesian Estimation)การเปรียบเทียบกระทำภายใต้สถานการณ์ของระดับต่าง ๆ ของระดับปัจจัยทดลอง A (a) และระดับปัจจัยทดลอง B(b) และขนาดของหน่วยทดลอง (n) โดยที่สถานการณ์ต่าง ๆ เป็นดังนี้ 1) a เท่ากับ 3 , bเท่ากับ 3 และ n เท่ากับ 3 , 4 และ 5 2) a เท่ากับ 4 b เท่ากับ 4 และ n เท่ากับ 3 , 4 และ 53) a เท่ากับ 5 , b เท่ากับ 5 และ n เท่ากับ 3 , 4 และ 5 โดยการจำลองสถานการณ์จะกระทำเมื่อสัมประสิทธิ์การแปรผัน (Coefficient of Variation : C.V.) เป็น 5% , 15% และ 25%และที่ค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่น 95% ในการวิจัยครั้งนี้ได้ทำการจำลองข้อมูลด้วยเทคนิคมอนติคาร์โลโดยทำการทดลองซ้ำ ๆ ด้วยโปรแกรม Mathematica 4.0 และหลักเกณฑ์ที่นำมาใช้ในการเปรียบเทียบวิธีการประมาณทั้ง 2 วิธี คือ สำหรับการประมาณค่าแบบจุดใช้ค่าระยะทางยุคลิดเฉลี่ยเป็นเกณฑ์ในการเปรียบเทียบ ส่วนการประมาณค่าแบบช่วงใช้อัตราความผิดพลาดต่อหนึ่งการทดลองเป็นเกณฑ์ในการเปรียบเทียบ ผลกาวิจัยสรุปได้ดังนี้ วิธีการประมาณค่าองค์ประกอบความแปรปรวนแบบจุดด้วยวิธีแบบเบส์ ให้ค่าระยะทางยุคลิดเฉลี่ยต่ำกว่าวิธีแบบคลาสสิกในทุกสถานการณ์ของการทดลองที่ได้ศึกษา และวิธีการประมาณค่าองค์ประกอบความแปรปรวนแบบช่วงด้วยวิธีแบบเบส์ให้ค่าอัตราความผิดพลาดต่อหนึ่งการทดลอง ใกล้เคียงกับค่าความน่าจะเป็นของการเกิดความผิดพลาดชนิดที่ 1 ((+,a)=0.05) มากกว่าวิธีแบบคลาสสิกในทุกสถานการณ์ของการทดลองที่ศึกษา