แนวความคิดเกี่ยวกับการควบคุมการเลี่ยงภาษีนั้นยังไม่ปรากฎแนวทางที่ชัดเจน ในการวิจัย ผู้เขียนได้ทำการศึกษาบทบัญญัติแห่งประมวลรัษฎากร และคำพิพากษาของศาลฎีกาโดยศึกษาเปรียบเทียบมาตรการควบคุมการเลี่ยงภาษีอากรที่มีลักษณะเป็นการทั่วไปของต่างประเทศ เพื่อวางกรอบแนวความคิดเกี่ยวกับการควบคุมการเลี่ยงภาษีดังกล่าว โดยในการศึกษานี้จำกัดเฉพาะที่เกี่ยวกับภาษีเงินได้เท่านั้น จากการศึกษาพบว่ามาตรการป้องกันการเลี่ยงภาษีตามประมวลรัษฎากรนั้น ยังขาดประสิทธิภาพในการควบคุมการเลี่ยงภาษี เนื่องจากบทบัญญัติที่มีลักษณะเป็นมาตรการป้องกันการเลี่ยงภาษีในประมวลรัษฎากรนั้น เป็นบทบัญญัติที่อ้างอิงอยู่กับรูปแบบในการเข้าทำธุรกรรมรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งโดยเฉพาะหรือมิฉะนั้นก็อ้างอิงอยู่กับมูลค่าของการเข้าทำธุรกรรม ซึ่งไม่ครอบคลุมถึงการดำเนินการที่เป็นการเลี่ยงภาษีในลักษณะอื่นซึ่งมิได้จำกัดอยู่แต่รูปแบบหรือมูลค่าของการเข้าธุรกรรมนั้น นอกจากนี้ แนวความคิดเกี่ยวกับการเลี่ยงภาษีที่ยังไม่มีความชัดเจนก็เป็นอุปสรรคสำคัญต่อการพัฒนาแนวความคิดในการควบคุมการเลี่ยงภาษีด้วย จากปัญหาดังกล่าว ผู้เขียนได้นำเสนอมาตรการในการควบคุมการเลี่ยงภาษีที่มีลักษณะเป็นการทั่วไป โดยนำหลักสุจริต และหลักนิติสัมพันธ์มากำหนดลักษณะของการเลี่ยงภาษีที่พึงถูกควบคุม