การวิจัยครั้งนี้จัดทำเพื่อศึกษาการใช้หนังสืออนุสรณ์งานศพในกลุ่มนักวิชาการประวัติศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ ในด้านวัตถุประสงค์ และประสบการณ์ในการใช้ส่วนประกอบของหนังสืออนุสรณ์งานศพที่ใช้ เนื้อหา และแหล่งที่ใช้ รวมทั้งปัญหาในการใช้ ผลการวิจัยพบว่า นักวิชาการประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ใช้หนังสืออนุสรณ์งานศพ โดยมีวัตถุประสงค์ส่วนใหญ่ในการใช้เพื่อหาความรู้ และศึกษาชีวประวัติของผู้ตายจำนวนเท่ากันรองลงมาคือ เพื่อการค้นคว้าวิจัย เพื่อศึกษาผลงานที่เป็นข้อเขียนของผู้ตาย และเพื่อเขียนหนังสือหรือตำรา นักวิชาการประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ได้รับหนังสืออนุสรณ์งานศพโดยได้รับแจกในงานฌาปนกิจศพมากที่สุด รองลงมาได้รับจากบุคคลอื่น ซื้อจากร้านขายหนังสือ/แผงขายหนังสือเก่า และทำสำเนาเอกสารจากต้นฉบับ ในช่วงเวลา 3 ปีการศึกษา พบว่านักวิชาการประวัติศาสตร์จำนวนมากที่สุดใช้หนังสืออนุสรณ์งานศพจำนวนไม่เกิน 5 เล่มรองลงมาคือใช้มากกว่า 15 เล่มขึ้นไป ส่วนประกอบของหนังสืออนุสรณ์งานศพที่นักวิชาการประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ใช้คือเนื้อหา รองลงมาคือชีวประวัติของผู้ตาย เนื้อหาของหนังสืออนุสรณ์งานศพที่นักวิชาการประวัติศาสตร์ใช้ในระดับมาก ได้แก่ ชีวประวัติ ประวัติตระกูล ราชสกุล/เครื่อราชอิสริยาภรณ์ ประวัติศาสตร์ไทย สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์โบราณคดี และขนบธรรมเนียมประเพณี/คติชนวิทยา แหล่งสารนิเทศส่วนบุคคลเป็นแหล่งที่นักวิชาการประวัติศาสตร์ใช้มากที่สุด และปัญหาที่นักวิชาการประวัติศาสตร์ประสบในระดับมากได้แก่ ปัญหาด้านการเผยแพร่หนังสืออนุสรณ์งานศพ และปัญหาด้านนักวิชาการประวัติศาสตร์ผู้ใช้หนังสืออนุสรณ์งานศพ