การกลายพันธุ์โดยการสอดแทรกที่บริเวณจำเพาะในจีโนม (Site-directed insertion mutagenesis)ถูกนำมาใช้ในการศึกษาถึงบทบาทของยีน pcpD ต่อการย่อยสลายสารเพนทาคลอโรฟีนอล ในShpingomonas chlorophenolica ATCC 39723 โดยสร้างเวคเตอร์เป้าหมายสำหรับขัดขวางการทำงานของยีน ~ipcpD~i (ในจีโนม ของ ~iS. chlorophenolica~i) ซึ่งเป็นพลาสมิดลูกผสมของ pUC 19 ที่มีชิ้นส่วนของยีส pcpD ที่ถูกสอดแทรกด้วยยืนต้านยาคานามัยซิน เมื่อทำการถ่ายโอนเวคเตอร์เป้าหมายเข้าไปในเซลล์ของ ~iS. chlorophenolica~i ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนสายดีเอนเอระหว่างจีโนมและเวคเตอร์เป้าหมายในบริเวณที่มีลำดับเบสเหมือนกัน (homologous recombination) ซึ่งเป็นบริเวณยีน~ipcpD~i ทำให้เกิดการสอดแทรกของชิ้นยีนต้านยาคานามัยซินเข้าไปในจีโนม เกิดเป็นสายพันธุ์กลายที่มีการกลายของยีน ~ipcpD~i และสามารถต้านยาคานามัยซินได้ จากผลการทดลอง หลังจากทำการถ่ายโอนเวคเตอร์เป้าหมายเข้าไปในเซลล์ ของ~iS.chlorophenolica~i และทำการคัดเลือกสายพันธุ์กลายในอาหารที่มียาคานามัยซิน สามารถพบโคโลนีได้หลังจากทำการบ่มไว้ 3 วัน นำโคโลนีที่สามารถต้านยาคานามัยซินได้ 27 โคโลนีมาทำการศึกษาต่อ จากการวิเคราะห์ดีเอนเอด้วย Southern blot พบว่าให้แถบสัญญาณกับตัวติดตามที่เป็นชิ้นส่วนของยีน ~ipcpD~i แต่ไม่แสดงแถบสัญญาณกับตัวติดตามที่เป็นชิ้นส่วนของยีนต้านยาคานามัยซิน ดังนั้นทุกโคโลนีเป็นสายพันธุ์กลายของ ~iS. chlorophenolica~i ที่ไม่มีการสอดแทรกของชิ้นยีนต้านยาเข้าไปในจีโนมแต่สามารถต้านยาคานามัยซินได้ และไม่พบเวคเตอร์เป้าหมายหลังจากทำการสกัดแยกพลาสมิดในสายพันธุ์กลาย เมื่อทำการทดสอบความสามารถในการย่อยสลายสารเพนทาคลอโรฟีนอลพบว่า ภายในเวลา 2 ชั่วโมงสามารถลดปริมาณเพนทาคลอโรฟีนอลได้ 25-99 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่สายพันธุ์ปกติสามารถย่อยสลายได้อย่างสมบูรณ์