การประยุกต์ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาวาเนเดียม-แมกนีเซียมออกไซด์บนตัวรองรับไทเทเนียมออกไซด์โดยใช้ปฏิกิริยาออกซิเดชันแบบเลือกเกิดของเมทานอล, เอทานอล, 1-โพรพานอล และ 2-โพรพานอลในงานวิจัยนี้ ได้ทำการศึกษาสภาวะต่างๆ เพื่อหาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับแต่ละปฏิกิริยา โดยทำการเปลี่ยนปริมาณออกซิเจนและแอลกอฮอล์ในช่วง 5-20% โดยปริมาตร และ 4-12% โดยปริมาตร ตามลำดับผลิตภัณฑ์หลักที่ได้จากปฏิกิริยาออกซิเดชันของเอทานอลและ 1-โพรพานอล คือ อะเซทาลดีไฮด์และโพรพิโอนาลดีไฮด์ ตามลำดับ และคาร์บอนไดออกไดซด์ จากการศึกษาผลของปริมาณออกซิเจนและแอลกอฮอล์ พบว่าค่าการเลือกเกิดคาร์บอนไดออกไซด์มีค่าต่ำที่สุดที่ 5% โดยปริมาตรของออกซิเจน และค่ายีลด์ของอัลดีไฮด์มีค่าสูงที่สุดที่ 8% โดยปริมาตรแอลกอฮอล์ ดังนั้นจึงสรุปได้ว่าที่อัตราส่วนของแอลกอฮอล์ต่อออกซิเจนเท่ากับ 8/5 จะให้ผลดีที่สุด จากนั้นจึงศึกษาผลของความเร็วเชิงสเปซ โดยเปลี่ยนค่าจาก 60,000 เป็น 20,000 มิลลิลิตร/ชม.กรัมของตัวเร่งปฏิกิริยา หรือเพิ่มปริมาณของตัวเร่งปฏิกิริยาจาก 0.1 เป็น 0.3 กรัม ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่าค่ายีล์ดของอัลดีไฮด์สูงขึ้น ปฏิกิริยาที่ศึกษาต่อมา คือ ปฏิกิริยาออกซิเดชันของเมทานอล โดยใช้อัตราส่วนของเมทานอลต่อออกซิเจนเท่ากับ 8/5 ผลิตภัณฑ์หลักที่พบคือคาร์บอนไดออกไซด์ และคาร์บอนมอนออกไซด์ที่อุณหภูมิสูง เนื่องจากมีคาร์บอนมอนออกไซด์เกิดขึ้น จึงทำการทดลองเพิ่มเติมโดยเพิ่มปริมาณของออกซิเจนเป็น 20%โดยปริมาตร จากผลที่ได้พบว่าไม่มีคาร์บอนมอนออกไซด์เกิดขึ้น แสดงว่าเกิดการเผาไหม้อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นจึงสามารถสรุปได้ว่าในกรณีที่ใช้ออกซิเจน 5% โดยปริมาตร เป็นการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์ สำหรับปฏิกิริยาออกซิเดชันของ 2-โพรพานอล พบว่าผลิตภัณฑ์หลักคือโพรพีน ซึ่งจะแตกต่างจากกรณีของ 1-โพรพานอล