การวิจัยครั้งนี้ เป็นการศึกษาผลกระทบต่อภาวะสุขภาพของระบบทางเดินหายใจของฝุ่นพีเอ็ม-เท็นและฝุ่นซิลิกา ในกลุ่มตัวอย่างที่ไม่สูบบุหรี่ อายุระหว่าง20-65 ปี ในจังหวัดสระบุรี โดยทำการศึกษาโดยหาความสัมพันธ์ระหว่างอาการของระบบทางเดินหายใจกับปริมาณฝุ่นที่เป็นอันตรายต่อระบบทางเดินหายใจ โดยการใช้แบบสอบถามของ ATS-DLD 78A ภาคภาษาไทย จำนวน 600 ฉบับ ใน 3 หมู่บ้าน และตอบแบบสอบถามกลับมาเท่ากับ 58.67% ทำการตรวจสุขภาพระบบทางเดินหายใจโดยการตรวจสมรรถภาพปอดและการถ่รยภาพรังสีทรวงอก ในกลุ่มศึกษาจำนวน 150 คน และในกลุ่มควบคุมจำนวน 85 คนทำการเก็บตัวอย่างฝุ่นทั้ง 2 ชนิด โดยใช้เครื่องเก็บตัวอย่างอากาศแบบเฉพาะบุคคลในกลุ่มศึกษาชนิดละ 60 ตัวอย่างและในกลุ่มควบคุมชนิดละ 20 ตัวอย่าง จากผลการตรวจวัดในกลุ่มศึกษาพบว่า ค่าเฉลี่ยปริมาณฝุ่นรวมของพีเอ็ม-เท็น เท่ากับ 0.300(+,-)0.375มิลลิกรัม/ลูกบาศก์เมตร ค่าเฉลี่ยร้อยละของซิลิกาเท่ากับ 32.69(+,-)13.65 ค่าเฉลี่ยปริมาณฝุ่นรวมซิลิกาเท่ากับ 0.269(+,-)0.375 และมีค่ามาตรฐานระหว่าง 0.101-0.778มิลลิกรัม/ลูกบาศก์เมตร พบว่ามี 14 ตัวอย่างที่มีปริมาณฝุ่นซิลิกาเกินมาตรฐาน และค่าเฉลี่ยของ %FVC และ %FEV(,1) ในกลุ่มศึกษาเท่ากับ 80.26 และ 77.00 ซึ่งต่ำกว่ากลุ่มควบคุมและผลการตรวจสมรรถภาพปอดผิดปกติในกลุ่มศึกษาเท่ากับ 61 ราย(40.6%) และผลภาพถ่ายรังสีทรวงอกผิดปกติเนื่องจากฝุ่นละอองในกลุ่มศึกษาเท่ากับ26 ราย (17.3%) เมื่อหาความสัมพันธ์ของความเข้มข้นปริมาณฝุ่นซิลิกาและฝุ่นพีเอ็ม-เท็นกับผลการตรวจสมรรถภาพปอดและผลภาพถ่ายรังสีทรวงอกในกลุ่มศึกษา พบว่ามีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05)