การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโครงสร้างอุตสาหกรรมแผ่นยิปซัมในประเทศไทยทั้งภาคการผลิตและภาคการตลาด ศึกษาภาวะการกระจุกตัวของผู้ขายรวมถึงโครงสร้างตลาด นอกจากนี้ยังได้ทำการศึกษาถึงปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดอุปสงค์การพยากรณ์แนวโน้มในอนาคตของอุปสงค์ และการวิเคราะห์ผลการศึกษาในเชิงนโยบายสำหรับข้อมูลที่ทำการศึกษาเป็นข้อมูลรายปีที่ทำการเก็บรวบรวมย้อนหลังเป็นเวลา16 ปี (พ.ศ.2525-2540) โดยทำการเก็บรวบรวมจากหน่วยงานต่างๆ อาทิ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ธนาคารแห่งประเทศไทย กระทรวงอุตสาหกรรม บริษัทสยามอุตสาหกรรมยิปซัม จำกัด บริษัทไทยผลิตภัณฑ์ยิปซัม จำกัด(มหาชน) เป็นต้น จากการศึกษาพบว่า 1. อุตสาหกรรมแผ่นยิปซัมในประเทศไทย เป็นอุตสาหกรรมที่มีผู้ผลิตเพียง 2 รายคือ บริษัทสยามอุตสาหกรรมยิปซัม จำกัด (SG) และบริษัทไทยผลิตภัณฑ์ยิปซัม จำกัด(มหาชน)(TG) มีมูลค่าตลาดในประเทศในปี พ.ศ.2540 ประมาณ 2,400 ล้านบาท มีส่วนแบ่งตลาด (Market Share) ระหว่าง SG : TG ประมาณร้อยละ 65 : 35สำหรับภาวะการกระจุกตัวของผู้ขายหรือผู้ผลิต ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา (พ.ศ.2531-2540) มีค่าเฉลี่ยของสัมประสิทธิ์จินี่ที่วัดจากยอดขายของผู้ผลิตเท่ากับ 0.1406และค่าเฉลี่ยของดัชนีเชอร์ร็อคอันดับที่ 2 เท่ากับ 0.0401 ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับที่ไม่สูงมากนักแสดงว่าอุตสาหกรรมนี้มีการกระจุกตัวของผู้ขายต่ำ แต่เมื่อศึกษาต่อไปในด้านโครงสร้างตลาดกลับพบว่า โครงสร้างตลาดของอุตสาหกรรมแผ่นยิปซัมมีความเป็นตลาดผูกขาดในเกณฑ์สูง โดยพิจารณาจากระดับราคาขายในท้องตลาดที่อยู่ในระดับสูง เนื่องจากได้ถูกกำหนดจากความร่วมมือกันของผู้ผลิตทั้งสองราย นอกจากนี้ยังพบว่ามีการปรับราคาค่อนข้างบ่อยครั้ง โดยการปรับราคาแต่ละครั้งผู้ผลิตทั้ง2 ราย จะทำการปรับในเวลาพร้อมๆ กัน และในอัตราที่เท่ากันเสมอ 2. สำหรับปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดอุปสงค์แผ่นยิปซัมในประเทศมี 4 ตัวแปรที่สำคัญ ได้แก่ ระดับราคาขายส่งแผ่นยิปซัมในประเทศ ระดับรายได้ของประชากรในประเทศ อัตราเงินเฟ้อ (ระดับราคาสินค้าชนิดอื่นโดยทั่วไป) และจำนวนประชากรโดยมีค่าความยืดหยุ่นของอุปสงค์ต่อปัจจัยแต่ละประเภท เท่ากับ -3.74, 0.18, 0.33และ 16.40 ตามลำดับ หรือมีความหมายคือ หากระดับราคาขายส่งแผ่นยิปซัมฯ มีอัตราการเปลี่ยนแปลงไปร้อยละ 1 จะทำให้ปริมาณการบริโภคฯ มีอัตราการเปลี่ยนแปลงในทิศทางตรงข้ามถึงร้อยละ 3.74 และหากระดับรายได้ฯ ระดับราคาสินค้าชนิดอื่นโดยทั่วไป ตลอดจนจำนวนประชากร มีอัตราการเปลี่ยนแปลงร้อยละ 1 จะทำให้ปริมาณการบริโภคฯ มีอัตราการเปลี่ยนแปลงในทิศทางเดียวกันร้อยละ 0.18, 0.33 และ 16.40ตามลำดับ โดยกำหนดให้ปัจจัยอื่นๆ คงที่ นอกจากนี้ในการพยากรณ์แนวโน้มการบริโภคแผ่นยิปซัมในประเทศในอนาคต ได้ผลการคำนวณดังนี้ ปี พ.ศ.2541 ประเทศไทยจะมีปริมาณการบริโภคฯ ประมาณ 159,456 ตัน (ลดลงจากปี พ.ศ.2540 ประมาณร้อยละ50) ปี พ.ศ.2542 จะมีปริมาณการบริโภคฯ ประมาณ 159,970 ตัน (เพิ่มขึ้นจากปีพ.ศ.2541 ประมาณร้อยละ 0.3) ปี พ.ศ.2543 จะมีปริมาณการบริโภคฯ ประมาณ193,899 ตัน (เพิ่มขึ้นจากปี พ.ศ.2542 ประมาณร้อยละ 21) และปี พ.ศ.2544จะมีปริมาณการบริโภคฯ ประมาณ 227,386 ตัน (เพิ่มขึ้นจากปี พ.ศ.2543 ประมาณร้อยละ 17) 3. จากผลการศึกษาที่ได้ เมื่อทำการวิเคราะห์เพื่อกำหนดเป็นนโยบายที่เป็นประโยชน์แล้ว พบว่าในแง่ผู้ผลิต หากทำการลดระดับราคาขายลงมาจะทำให้สามารถขายสินค้าได้มากขึ้นจนถึงระดับที่ทำให้ผลกำไรที่ได้มีมากขึ้นกว่าเดิม เนื่องจากในการศึกษาพบว่า ระดับการผลิตที่เป็นอยู่จริงไม่ได้อยู่ในระดับที่จะให้ผลกำไรสูงสุดนอกจากนี้การที่สินค้าชนิดนี้มีค่าความยืดหยุ่นของอุปสงค์ต่อราคาสูง (elastic)จึงน่าจะเป็นเหตุผลที่สามารถสนับสนุนนโยบายข้อนี้ได้ สำหรับภาครัฐ ควรจะมีการสนับสนุนให้มีผู้ผลิตรายใหม่ๆ เข้ามาแข่งขันมากขึ้นเพื่อลดภาระการผูกขาดของตลาดจากผู้ผลิตรายเดิมลง และควรให้ความสนใจ/เพ่งเล็งผู้ผลิตทั้งสองรายที่มีอยู่เดิมที่ร่วมมือกันกำหนดราคาขายหรือปรับราคาอย่างบ่อยครั้ง