ได้ทำการศึกษาในผู้ป่วยทารกแรกเกิดอายุน้อยกว่า 7 วัน จำนวน 54 รายณ สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับเจนตาไมซินในซีรัม, ผลของยา และพารามิเตอร์ทางเภสัชจลนศาสตร์ ในผู้ป่วยทารก 27 รายที่ได้รับยาเจนตาไมซิน 2.0-2.5 มก./กก.ทางเส้นโลหิตดำวันละสองครั้ง เปรียบเทียบกับผู้ป่วยทารกไทย 27 ราย ที่ได้รับยาเจนตาไมซิน 4.0-5.0 มก./กก.วันละครั้ง กลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับยาวันละ 2 ครั้ง และวันละครั้ง มีระดับยาสูงสุดที่ภาวะคงที่เป็น 5.94(+,-)1.57 มก/ล. และ 8.92(+,-)1.59 มก./ล. ตามลำดับ(p<0.05), ระดับยาต่ำสุดที่ภาวะคงที่เป็น 1.44(+,-)0.49 มก./ล. และ0.90(+,-)0.35 มก./ล. ตามลำดับ (p<0.05) ทารก 3 ราย (11.11%)ในกลุ่มที่ได้รับยาวันละสองครั้ง มีระดับยาสูงสุดและต่ำสุดไม่อยู่ในช่วงที่เหมาะสมทารก 2 รายในจำนวนนี้มีระดับยาต่ำสูงสุดเกินที่กำหนด (มากกว่า 2 มก./ล.)หนึ่งรายมีระดับยาสูงสุดต่ำกว่ากำหนด (น้อยกว่า 4 มก./ล.) ในกลุ่มที่ได้รับยาวันละครั้ง มีทารกเพียง 1 ราย ซึ่งมีระดับยาต่ำสุดมากเกิน 1.5 มก./ล. แต่ต่ำกว่า2 มก./ล. ผู้ป่วยที่ได้รับยาวันละสองครั้ง และวันละครั้ง มีค่าเฉลี่ยของค่าคงที่ของการขจัดเป็น 0.137(+,-)0.031 มก./ล. และ 0.105(+,-)0.020ตามลำดับ (p<0.05), ค่าครึ่งชีวิตของการขจัดเป็น 5.30(+,-)1.23 ชม.และ 6.85(+,-)1.36 ชม. ตามลำดับ (p<0.05), ปริมาตรการกระจายเป็น 0.48(+,-)0.13 ล./กก. และ 0.54(+,-)0.115 ล./กก. ตามลำดับ(p>0.05) และค่าการขจัดของเจนตาไมซินเป็น 0.194(+,-)0.068 ล./ชม. และ0.167(+,-)0.057 ล./ชม. ตามลำดับ (p>0.05) ค่าการขจัดเจนตาไมซินมีความสัมพันธ์สูงกับอายุหลังคลอด, น้ำหนัก, ความเข้มข้นของซีรัมครีอตินิน หรือค่าการขจัดครีอตินิน (r = 0.84) แบบแผนการรักษาวันละครั้ง ไม่พบว่าก่อให้เกิดพิษต่อไตมากกว่าการรักษาแบบวันละ 2 ครั้ง และอาจส่งผลกระทบต่อการทำงานของไตน้อยกว่าการให้วันละ 2 ครั้ง เด็กทุกรายที่ได้รับการรักษาในทั้งสองแบบแผน มีอาการดีขึ้นหลังการรักษา ระยะเวลาในการรักษาจำแนกตามข้อบ่งใช้ยาในกลุ่มที่ให้ยาวันละครั้ง ส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่ใช้เวลาสั้นกว่าการให้แบบวันละสองครั้งแบบแผนการให้ยาวันละครั้ง น่าจะเป็นแบบแผนที่เหมาะสมสำหรับทารกที่คลอดครบกำหนด