การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาตัวสถิติทดสอบความเท่ากันของความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อนในแผนการทดลองแบบสุ่มในบล็อกสมบูรณ์ โดยใช้สถิติทดสอบไบร์เลย์และบราดเลย์ สถิติทดสอบฮาน สถิติทดสอบวิลค็อก และสถิติทดสอบเลเวเนปรับปรุง โดยศึกษาถึงความน่าจะเป็นของความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1และอำนาจการทดสอบของสถิตทดสอบทั้ง 4 วิธี เมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงแบบปกติ ที ไคสแควร์ และไวบูลล์ โดยพิจารณาจำนวนบล็อกที่แตกต่างกัน และวัดอิทธิพลของบล็อก โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์ความแปรผัน (C.V.) 5 ระดับ คือ 5%, 10%,20%, 50% และ 100% เมื่ออัตราส่วนของความแปรปรวนแตกต่างกัน ณ ระดับนัยสำคัญ0.01, 0.05 และ 0.10 สำหรับข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยได้จากการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โล กระทำซ้ำ 1,000 ครั้งในแต่ละกรณี ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความแกร่งของการทดสอบ พิจารณาจากค่าความน่าจะเป็นของความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1 จากทุกสถานการณ์ที่ทำการศึกษา พบว่าการแจกแจงของความคลาดเคลื่อน C.V.ของอิทธิพลของบล็อก และ จำนวนบล็อก มีผลต่อความแกร่งของสถิติทดสอล 2. อำนาจการทดสอบ เมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงแบบปกติ และ C.V.ของอิทธิพลของบล็อกมีค่าน้อย (5%) สถิติทดสอบฮานมีอำนาจการทดสอบสูงสุด เมื่อ C.V.ของอิทธิพลของบล็อกมีค่ามากขึ้น สถิติทดสอบเลเวเนปรับปรุงจะมีอำนาจการทดสอบสูงสุดเมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงแบบที สถิติทดสอบวิลค็อกมีอำนาจการทดสอบสูงสุดเมื่อ C.V. ของอิทธิพลของบล็อกมีค่าน้อยและปานกลาง (5%, 10%, 20%) แต่เมื่อ C.V.ของอิทธิพลของบล็อกมีค่ามากขึ้น สถิติทดสอบเลเวเนปรับปรุงมีอำนาจการทดสอบสูงสุดเมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงแบบไคสแควร์และจำนวนบล็อกมีค่าน้อย สถิติทดสอบฮานจะมีอำนาจการทดสอบสูงสุด แต่เมื่อจำนวนบล็อกมีค่ามากขึ้น สถิติทดสอบวิลค็อกมีอำนาจการทดสอบสูงสุด เมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงแบบไวบูลล์ และค่า C.V.ของอิทธิพลของบล็อกมีค่าน้อย สถิติทดสอบฮานมีอำนาจการทดสอบสูงสุด เมื่อจำนวนบล็อกน้อย แต่เมื่อจำนวนบล็อกมีค่ามากขึ้น สถิติทดสอบวิลค็อกจะมีอำนาจการทดสอบสูงสุด ส่วนสถิติทดสอบเลเวเนปรับปรุงจะมีอำนาจการทดสอบสูงสุดเมื่อ C.V. ของอิทธิพลของบล็อกมีค่ามากขึ้น 3. อัตราส่วนความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อน การแจกแจงของความคลาดเคลื่อน จำนวนบล็อก และ C.V. ของอิทธิพลของบล็อก มีผลต่ออำนาจการทดสอบ