| ชื่อเรื่อง | : | การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของป่าเต็งรังตามระดับความสูงบริเวณสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ จังหวัดเชียงใหม่ |
| นักวิจัย | : | วิมลมาศ นุ้ยภักดี |
| คำค้น | : | DECIDUOUS DIPTEROCARP FOREST , ALTITUDINAL GRADIENT |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2542 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082542001183 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของป่าเต็งรังตามระดับความสูงบริเวณสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์จังหวัดเชียงใหม่ ศึกษาโดยวางแปลงตัวอย่างขนาด 100 X 100 เมตร('2) ที่ระดับความสูง 700,800, 900 และ 1,000 เมตร เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง ระดับความสูงละ 1 แปลงจำแนกชนิดไม้ยืนต้นที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางระดับอก (DBH) ตั้งแต่ 4.5เซนติเมตรขึ้นไป มีจำนวนชนิดพันธุ์ไม้เท่ากับ 46, 52, 61 และ 63 ชนิดตามลำดับมีดรรชนีความหลากชนิดเท่ากับ 3.06, 2.74, 3.07 และ 2.95 ตามลำดับ สังคมพืชที่ระดับความสูง 700 - 1,000 เมตร เป็นสังคมป่าเต็งรังระดับสูงที่ระดับความสูง 700 เมตร ไม้เด่นของสังคมคือ พลวง ~i(Dipterocarpus tuberculatus),~iเต็ง ~i(Shorea obtusa),~i ตูมกาขาว ~i(Strychnos nux-blanda)~i และเหียง~i(Dipterocarpus obtusifolius)~i ที่ระดับความสูง 800 เมตร ไม้เด่นคือ พลวง, เต็ง,ก่อแพะขน ~i(Quercus kerrii)~i และเหมือดโลด ~i(Aporosa villosa)~iโดยมีพลวงเป็นไม้เด่นยึดครองพื้นที่อย่างเด่นชัดที่ระดับความสูง 900 เมตร ไม้เด่นคือเต็ง,พลวง, เหียง, และก่อแพะชน โดยมีสัดส่วนระหว่างชนิดพันธุ์ไม้เด่นแต่ละชนิดในปริมาณใกล้เคียงกัน ที่ระดับความสูง 1,000 เมตร ไม้เด่น คือ พลวง,ก่อนแพะขน, เต็ง, และรัง ~i(Shorea siamensis)~i ตามลำดับ โดยมีพลวงเป็นไม้เด่นยึดครองพื้นที่อย่างเด่นชัดและพบไม้วงศ์ก่อ (Fagaceae)ขึ้นปะปนอยู่ด้วย สังคมพืชที่มีความคล้ายคลึงกันมากที่สุดคือ สังคมพืชที่ระดับความสูง 800 เมตร และ900 เมตร โดยมีค่าดัชนีความคล้ายคลึงเท่ากับ 71.19 %และสังคมพืชที่มีความแตกต่างกันมากที่สุดคือ สังคมพืชที่ระดับ 700 และ 1,000 เมตรโดยมีค่าดัชนีความคล้ายคลึงเท่ากับ 53.10 % พันธุ์ไม้ทั้งหมดและไม้เด่นอันดับที่1-3 ของแต่ละสังคมที่ระดับความสูง 700 - 1,000 เมตร มีการกระจายแบบกลุ่ม(contagious distribution) ระดับความสูงเหนือระดับน้ำทะเลมีความสัมพันธ์ในทางลบกับปริมาณแคลเซียมที่แลกเปลี่ยนได้ของดินที่ระดับความลึก 15, 30 และ 50 เซนติเมตร, ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมดที่ระดับความลึก 15 เซนติเมตร,อินทรียวัตถุที่ระดับความลึก 15 เซนติเมตร, ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ที่ระดับความลึก 15 และ 50เซนติเมตร, ความเป็นกรด-ด่างของดินที่ระดับความลึก 15 และ 30 เซนติเมตรและปริมาณอนุภาคทรายแป้งที่ระดับความลึก 15 และ 30 เซนติเมตร มีความสัมพันธ์ในทางบวกกับปริมาณอนุภาคดินเหนียวที่ระดับความลึก 15 และ 30 เซนติเมตร,ปริมาณโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได้ที่ระดบความลึก 15 เซนติเมตรและปริมาณโซเดียมที่แลกเปลี่ยนได้ที่ระดับความลึก15 และ 30 เซนติเมตร ระดับความสูงเหนือระดับน้ำทะเลปานกลางมีความสัมพันธ์ในทางบวกกับจำนวนชนิดพันธุ์ไม้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p (+,163) 0.05) และมีความสัมพันธ์ในทางบวกกับเปอร์เซนต์ของพื้นที่หน้าตัดต่อพื้นทีแปลงอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ(p(+,163) 0.01) |
| บรรณานุกรม | : |
วิมลมาศ นุ้ยภักดี . (2542). การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของป่าเต็งรังตามระดับความสูงบริเวณสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ จังหวัดเชียงใหม่.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วิมลมาศ นุ้ยภักดี . 2542. "การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของป่าเต็งรังตามระดับความสูงบริเวณสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ จังหวัดเชียงใหม่".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วิมลมาศ นุ้ยภักดี . "การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของป่าเต็งรังตามระดับความสูงบริเวณสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ จังหวัดเชียงใหม่."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2542. Print. วิมลมาศ นุ้ยภักดี . การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของป่าเต็งรังตามระดับความสูงบริเวณสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ จังหวัดเชียงใหม่. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2542.
|
