การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ความสัมพันธ์ระหว่างพื้นความรู้เดิมเกี่ยวกับเนื้อหา และความสามารถในการฟังภาษาอังกฤษของนักศึกษาแผนกการท่องเที่ยว ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ชั้นปีที่ 2 จำนวน 121 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบพื้นความรู้เดิมเกี่ยวกับเนื้อหาที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นและได้รับการตรวจความตรงเชิงเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน และแบบสอบถามในการฟังภาษาอังกฤษที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และได้รับการตรวจความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน ค่าความเที่ยงของแบบสอบทั้งสองเท่ากับ .83 และ .89ตามลำดับ ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลแล้วนำมาวิเคราะห์ด้วยการหาค่าความสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยปรากฎดังนี้ 1) พื้นความรู้เดิมเกี่ยวกับเนื้อหาในหัวเรื่อง ประเพณี วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์และศิลปะของนักศึกษาแผนกการท่องเที่ยว ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพขั้นสูง ในแต่ละหัวเรื่อง มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความสามารถในการฟังภาษาอังกฤษในหัวเรื่องเดียวกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2) พื้นความรู้เดิมเกี่ยวกับเนื้อหาโดยรวม ของนักศึกษาแผนกการท่องเที่ยวระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพขั้นสูง มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความสามารถในการฟังภาษาอังกฤษ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05