วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาเปรียบผลการรักษาผู้ป่วยโรคนิ่วในถุงน้ำดีโดยการผ่าตัดโดยวิธีส่องกล้องโดยอาศัยการยกหน้าท้องและวิธีอาศัยการใส่ก๊าซเข้าสู่ช่องท้องผลการรักษาที่เปรียบเทียบคือ 1. อัตราความสำเร็จของการผ่าตัด 2. อัตราการเกิดปัญหาแทรกซ้อนหลังการผ่าตัด, อุบัติการ ความผิดปกติของการเต้นของหัวใจ 3. ความเจ็บปวดภายหลังการผ่าตัดบริเวณแผลผ่าตัด และบริเวณหัวไหล่ของผู้ป่วย 4. ค่าใช้จ่ายต่อการผ่าตัดสำเร็จในผู้ป่วยแต่ละรายทั้งในมุมมองของผู้ให้และผู้รับการรักษา รูปแบบการวิจัย การศึกษาแบบทดลอง โดยการแบ่งกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีสุ่ม Setting การศึกษาในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย ผลการทดลอง ผู้ป่วยนิ่วในถุงน้ำดีที่เข้ารับการรักษาในหน่วยศัลยศาสตร์ทั่วไปโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในช่วงระหว่างเดือนธันวาคม 2540 ถึงกุมภาพันธ์ 2542รวม 84 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มเท่าๆ กัน โดยการสุ่มแบบบล็อก กลุ่มควบคุม ได้รับการรักษาด้วยการผ่าตัดโดยอาศัยการส่องกล้องโดยใส่ก๊าซคาร์บอน ไดออกไซด์เข้าสู่ช่องท้อง กลุ่มทดลองได้รับการผ่าตัดโดยการส่องกล้องโดยวิธียกผนังหน้าท้องทั้งสองกลุ่มได้รับการรักษาโดยแพทย์กลุ่มเดียวกัน ผลการรักษาพบว่า ลักษณะพื้นฐานของผู้ป่วยทั้งกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองไม่มีความแตกต่างกันทั้งอายุ เพศ โรคที่เป็นร่วม ประวัติการผ่าตัดช่องท้องมาก่อนและอาการที่นำผู้ป่วยมารับการรักษา 1. อัตราการผ่าตัดสำเร็จในกลุ่มควบคุม ได้ผลดีกว่าในกลุ่มทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (สำเร็จ 40/42 หรือร้อยละ 95.2 เปรียบเทียบกับ 28/42 คนหรือร้อยละ 66.7, 6=0.001 2. กลุ่มควบคุมใช้เวลาในการผ่าตัดสั้นกว่ากลุ่มทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(64.6(+,-)24.1 เทียบกับ 104.0(+,-)32.2 นาที, p<0.001) 3. มีอัตราโรคแทรกซ้อนและอัตราการเต้นผิดปกติของหัวใจเท่ากันทั้ง 2 กลุ่ม 4. ความเจ็บปวดบริเวณแผลผ่าตัดและบริเวณหัวไหล่ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 5. กลุ่มควบคุมเสียค่าใช้จ่ายต่อการผ่าตัดสำเร็จ 1 ครั้ง น้อยกว่ากลุ่มทดลองทั้งในมุมมองของผู้ป่วย และมุมมองของผู้ให้การบริการ สรุป การผ่าตัดถุงน้ำดีโดยวิธีส่องกล้องโดยใช้การใส่ลมเข้าสู่ช่องท้องให้อัตราการผ่าตัดสำเร็จสูงกว่า, ใช้เวลาในการผ่าตัดสั้นกว่าและสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายน้อยกว่าการผ่าตัดโดยใช้การยกผนังหน้าท้อง โดยพบอัตราการเกิดผลแทรกซ้อนและความเจ็บปวดไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ