การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะทั่วไปของสตรีที่ทำงานนอกระบบในกรุงเทพมหานคร รวมทั้งศึกษาอาชีพและสถานภาพการทำงานของสตรีที่มีลักษณะต่างๆ กัน และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะด้านต่างๆ ที่สำคัญของสตรีที่ตกเป็นตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้กับอาชีพและสถานภาพการทำงานที่แตกต่างกันที่อาจส่งผลให้เกิดความแตกต่างของรายได้เฉลี่ยต่อเดือนของสตรี การวิเคราะห์ครั้งนี้ได้คัดเลือกตัวอย่างจำนวน 757 รายจากโครงการสำรวจภาวะการทำงานของประชากร (สำรวจแรงงาน) พ.ศ.2538 (รอบที่ 3) ของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ผลการศึกษาโดยรวมเกี่ยวกับการทำงานนอกระบบของสตรีในกรุงเทพมหานครพบว่า สตรีที่มีลักษณะด้านต่างๆ ที่แตกต่างกันจะมีอาชีพและสถานภาพการทำงานแตกต่างกัน กล่าวคือสตรีที่มีอายุมากกว่ามีแนวโน้มประกอบอาชีพค้าขาย และเป็นผู้ประกอบธุรกิจส่วนตัวหรือเป็นผู้ช่วยธุรกิจครัวเรือน ขณะที่สตรีอายุน้อยกว่ามักประกอบอาชีพบริการหรืออาชีพช่างและแรงงาน และมีสถานภาพการทำงานเป็นลูกจ้าง สตรีในทุกระดับการศึกษามักจะประกอบอาชีพค้าขาย สตรีโสดประกอบอาชีพบริการและมีสถานภาพการทำงานเป็นลูกจ้าง ส่วนสตรีที่มีสถานภาพกำลังสมรสและสตรีที่เป็นหม้าย หย่า หรือแยกกันอยู่มักประกอบอาชีพค้าขาย และประกอบธุรกิจส่วนตัวหรือเป็นผู้ช่วยธุรกิจครัวเรือน อาชีพของสตรียังแตกต่างไปตามระยะเวลาที่อยู่อาศัยในกรุงเทพมหานครโดยพบว่าสตรีที่มีระยะเวลาที่อยู่อาศัยในพื้นที่เป็นระยะเวลานานจะประกอบอาชีพค้าขาย ขณะที่สตรีที่มีระยะเวลาที่อยู่อาศัยระยะสั้นจะประกอบอาชีพบริการหรืออาชีพช่างและแรงงาน รายได้เฉลี่ยต่อเดือนของสตรีผันแปรไปตามลักษณะด้านต่างๆ ของสตรีกล่าวคือสตรีที่มีอายุเพิ่มมากขึ้นจะมีแนวโน้มมีรายได้เพิ่มขึ้น ยกเว้นสตรีในกลุ่มสูงอายุอันอาจเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพร่างกายที่กลายเป็นปัจจัยกำหนดประเภทของงานและรายได้ สตรีมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนเพิ่มขึ้นตามระดับการศึกษา และพบว่ารายได้ของสตรีมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับระยะเวลาที่อยู่อาศัย สตรีประกอบอาชีพค้าขายมักมีรายได้ค่อนข้างสูง สตรีที่มีสถานภาพการทำงานเป็นผู้ช่วยธุรกิจครัวเรือนจะมีรายได้ค่อนข้างสูง ส่วนสตรีที่เป็นลูกจ้างมักมีรายได้ต่ำกว่า สำหรับรายได้จากการประกอบอาชีพแต่ละอาชีพของสตรีที่มีสถานภาพการทำงานแตกต่างกัน พบว่าสตรีที่ประกอบอาชีพค้าขายมีรายได้ค่อนข้างสูงในเกือบทุกสถานภาพการทำงาน และสตรีเป็นลูกจ้างในทุกอาชีพมักมีรายได้ต่ำ